‘Mijn bloed zit in de brievenbus, onderweg naar het lab, en nu is er geen weg meer terug’, schrijft Freya Zandstra. ‘Ken je van die verhalen waarvan je niet wilt weten hoe ze aflopen? Dit is zo een. Zou dit kunnen eindigen met ‘en ze leefde nog lang en gelukkig’? Niemand die het durft te zeggen. Aan het einde van dit verhaal weet ik of ik leef in een met PFAS besmet paradijs.’
Place comments
You are currently seeing only the comments you are notified about, if you want to see all comments from this post, click the button below.
Show all comments