Wat doe je, als je ouders een zeer waardevolle rol hebben gespeeld in het verzet maar nooit hierover hebben willen praten? Als je het indrukwekkende verhaal van je moeder hoort, terwijl je weet dat de rol van vrouwen in het verzet al zo onderbelicht is? Houd je dit dan voor jezelf, zoals je ouders dit ook deden, ook al heb je al je hele leven last van dit zwijgen? Of doorbreek je de stilte om aandacht te vragen voor het verhaal van je ouders én dat van jou, als kind van verzetsmensen?
Place comments
You are currently seeing only the comments you are notified about, if you want to see all comments from this post, click the button below.
Show all comments