Feyenoord-talent rolmodel voor Antiliaanse jeugd

De overgang was groot voor Leroy Fer. Na de tropische temperaturen van Curaçao, waar hij de kerstvakantie doorbracht, stond hij afgelopen week in de vrieskou op het Rotterdamse trainingsveld. Het trainingskamp in Turkije zorgt sinds gisteren voor de gulden middenweg. In ieder geval is de accu voor de tweede seizoenshelft opgeladen na de vakantie op het eiland van zijn hart. „Het was heerlijk om weer even naar Curaçao te gaan. Heel mijn familie komt er vandaan. Mijn roots liggen daar en hoewel ik er niet eens ben geboren, heb ik een enorm sterke band met het eiland. Ik voel me echt thuis op Curaçao.”

„Ik was nog niet eens één jaar, toen ik met mijn vader voor het eerst in het vliegtuig naar Curaçao ging. Sindsdien ben ik er al zeker zeventien keer geweest. Het voelt zo goed, dat ik in de toekomst graag een huis heb op Curaçao, zodat ik er gedeelten van het jaar kan gaan wonen.”

„Als we na de vlucht uit Nederland vanaf het vliegveld bij mijn oma in Brievengat komen, heeft ze altijd lekker eten klaar. Vaak ’karni kabritu’, een gerecht met geitenvlees. Dat is echt iets om naar uit te kijken tijdens de lange vlucht. Brievengat is een dorpje net buiten Willemstad. Het is heel knus, iedereen kent elkaar. Telkens als ik in Brievengat kom, krijg ik een warm gevoel. Iedereen verzamelt zich daar in oma’s huis. Ooms, tantes, neven en nichten. Het is een gezellige drukte. Onderweg in het vliegtuig verlang ik al naar oma’s huis.”

„Als je bij ons thuis in Zoetermeer binnenkomt, dan voel je je direct een beetje op de Antillen. Er staat Antilliaanse muziek aan en thuis praten we vaak Papiaments met elkaar. Aan de muur hangen lijstjes met bijbelse teksten in het Papiaments.”

„Muziek is heel belangrijk in onze familie. Mijn vader heeft een eigen brassband en speelt trompet. Als kind ging ik altijd met hem mee naar de optredens. Dat was op zaterdag telkens weer een gezellig uitstapje. Zo ben ik van kleins af aan met muziek opgegroeid. Zelf ben ik gek op rapmuziek. Het leuke van rap is dat het de muziek van nu is. Ook kun je over alles wat in je opkomt direct een liedje maken. Ik vind het leuk om met taal te spelen, de dingen op zo’n manier zeggen dat de mensen er iets achter gaan zoeken.”

„Met drie andere voetballers heb ik een rapnummer opgenomen: Misgunners. Het was echt leuk om dat te doen samen met Ryan Babel, Vurnon Anita en Mitchell Burgzorg van NEC. Onze rapnamen zijn Rio, JR, Priester en die van mezelf Lerra. Met Vurnon Anita heb ik een heel goede band. Wij zijn vrienden. Inderdaad een Feyenoorder en een Ajacied, maar ook allebei Antilliaan.”

„Net als voor mij is de muziek voor mijn vader alleen maar een hobby. Mijn vader heeft het maatschappelijk goed gedaan. Hij is op zijn 21e in zijn eentje naar Nederland gekomen om te studeren en heeft jarenlang als brandweerman gewerkt. De overgang van Curaçao naar Nederland is groot. Er zijn genoeg Antillianen, die daar veel moeite mee hebben en daardoor niet het beste uit zichzelf halen. Mijn vader heeft dat wel gedaan. Hij is zich blijven doorontwikkelen en is tegenwoordig inspecteur van de brandveiligheid. In zijn pakket heeft hij ook Curaçao en daardoor heeft hij het geluk dat hij daar regelmatig voor zijn werk heen mag reizen.”

„Mijn gevoel voor het eiland is zo sterk, dat ik een tijdje overwogen heb om voor het Antilliaans elftal te spelen.” Een plan dat Fer inmiddels heeft laten varen, omdat hij in de toekomst de volgende Antilliaan in Oranje hoopt te worden. Vergeleken met de tientallen internationals van Surinaamse komaf is de Antilliaanse inbreng in het nationale elftal met Hedwiges Maduro (Arubaanse vader, Curaçaose moeder), Gregory van der Wiel (Curaçaose vader), Bryan Roy (Curaçaose vader) en Patrick Kluivert (Curaçaose moeder) door de jaren heen beduidend kleiner.

„Oranje is zeker een droom van me en het spookt ook wel eens door mijn hoofd, maar ik houd me er nu niet echt mee bezig. Ik concentreer me volledig op Feyenoord, want bij de club moet ik het laten zien. Het is de afgelopen twee jaar heel snel gegaan met mij, maar ik moet me blijven ontwikkelen. Bondscoach Bert van Marwijk kent me goed, want hij heeft me laten debuteren. Op het Feyenoord-gala ben ik hem nog tegengekomen. Hij sprak mooie woorden. ’Ga zo door, ik blijf je volgen’.”

„Voetbal is niet bepaald dé sport op Curaçao. Het draait op het eiland vooral om baseball. Profhonkballer Andruw Jones is dan ook de grootste sportheld. Ik merk wel dat mijn carrière bij Feyenoord inmiddels goed wordt gevolgd. Toen ik pas in het eerste elftal speelde, kreeg ik op Curaçao weinig reacties, maar nu is dat wel anders. De voormalige keeper Ergilio Hato is nog altijd dé voetbalheld van de Antillen. Toen Feyenoord in 1946 een wedstrijd speelde op Curaçao hield hij het Antilliaans elftal op de been met goede reddingen. Het nationale voetbalstadion in Willemstad is ook naar hem vernoemd.” „Het zou mooi zijn als het voetbal op Curaçao populairder zou worden. Ik denk dat hier een taak ligt voor de Antilliaanse jongens die in Nederland voetballen, zoals Anita en Van der Wiel van Ajax, Charlison Benschop van RKC en Tyrone Loran van NAC. Met goede prestaties kunnen wij misschien het voetbal op de Antillen op de kaart zetten, zodat er op de eilanden meer gevoetbald gaat worden.”

„Tijdens mijn vakantie op Curaçao heb ik samen met mijn trainer Mario Been, Vurnon Anita en Charlison Benschop een clinic gegeven. Dat vond ik mooi om te doen. Het is voor de toekomst mijn doel om echt iets te betekenen voor het eiland en dit soort activiteiten is een mooi begin. Wat ik wil bereiken? Ik vind dat de kinderen van Curaçao een eerlijke kans moeten hebben om zich te ontwikkelen. Met zo’n clinic kan ik jongeren misschien motiveren en ze laten zien dat er veel mogelijk is, als je goed luistert en jezelf voor honderd procent inzet. Dat laatste is heel belangrijk. Als eerstejaars C speelde ik nauwelijks bij Feyenoord en werd ik bijna weggestuurd. Daarna heb ik er alles aan gedaan om mijn laatste kans te pakken en is het toch nog goed gekomen.”

In de Feyenoord-kleedkamer is Fer met zijn uitbundige en opgewekte karakter een sfeermaker. „Soms moet je serieus zijn, maar ik houd er ook van om lol te maken. Die instelling heb ik van mijn moeder. Zij is bij ons thuis echt het ’lachertje’. Zij lacht het hardst van iedereen en kan het niet laten met iedereen grappen uit te halen. Van mijn vader heb ik de eigenschap geërfd dat ik niet snel last heb van stress. Net als hij ben ik eigenlijk altijd wel relaxt. Mijn vader is heel rustig en kan goed met druk omgaan. Dat was ook nodig in zijn tijd als brandweerman.”

Hoewel Fer afgelopen dinsdag pas twintig is geworden, heeft hij een ruim blikveld. Voetbal staat op nummer één, hij is gek op muziek en dolt graag met zijn ploeggenoten en vrienden, maar daarnaast heeft hij goed in de gaten wat er speelt in de maatschappij. Zijn sociale betrokkenheid is opvallend en wordt extra aangewakkerd door het slechte imago dat Antilliaanse jongeren in Nederland hebben.

„Het is vervelend dat je als Antilliaan vaak in verband wordt gebracht met jongeren die problemen veroorzaken. Die jongeren verpesten het voor zichzelf en bezorgen daarnaast de Antillianen als groep een slechte naam. Dat vind ik heel jammer voor de goede Antillianen. Ik wil een boodschap meegeven aan die jongeren. Als je een talent hebt, moet je dat waarmaken. Je moet hard werken om dat talent te laten zien aan je medemens. Dat kan van alles zijn. In mijn geval is dat voetbal, maar voor een ander is dat misschien het werk in een fabriek.”

„Eind vorig jaar was ik in Zoetermeer uitgenodigd bij het Koninkrijksconcert. Dat wordt georganiseerd om de banden tussen Nederland, de Antillen en Aruba aan te halen. Ik was daarvoor uitgenodigd, omdat ik als Antilliaanse voetballer een voorbeeld voor jongeren kan zijn. Er waren optredens van Alain Clark met zijn vader en Edsilia Rombley, die ook van Aruba en de Antillen komen. Bij het Koninkrijksconcert waren koningin Beatrix, prins WillemAlexander, prinses Máxima en minister-president De Jongh van de Antillen aanwezig.”

„Ik mocht de Koningin en de minister-president de hand schudden. Het was een mooi gesprekje met koningin Beatrix. Ze wist wie ik was. Ik zei ’hare Majesteit’ en ze antwoordde: ’Jij bent toch die voetballer.’ Ik schrok er eigenlijk van. Ze zei dat ik een rolmodel was voor jonge Antillianen. Als de Koningin dat zegt, geeft dat een heel bijzonder gevoel.”

Samen met zijn teamgenoten Georginio Wijnaldum en Karim El Ahmadi meldde Fer zich namens Feyenoord aan voor het project Scoren op Zuid. „Dat is gericht op het geven van een positieve impuls aan de kinderen van RotterdamZuid; ze stimuleren om goed te studeren, veel te sporten en gezond te eten. Wij laten als Feyenoord-spelers een paar keer per jaar ons gezicht zien om die oproep extra kracht bij te zetten. Ik vind dat heel leuk om te doen, omdat die kinderen heel dicht bij ons staan. Ze zijn maar een paar jaar jonger dan wij en het voelt goed om ze een zetje in de goede richting te geven.”

„Zelf heb ik een leuke jeugd gehad. Veel voetballen op straat met mijn broer Leegreg, die nu bij Excelsior in de jeugd speelt. Zoetermeer is een rustig stadje en ik heb van mijn vader en moeder een goede opvoeding gekregen, waardoor ik de normen en waarden ken. Het katholieke geloof speelt ook een grote rol in mijn leven. Van jongs af aan hebben mijn ouders me meegenomen naar de kerk. Ik voel een sterke band met God en de Here Jezus, een gevoel dat alleen maar sterker wordt hoe ouder ik word. Het geloof geeft me rust, vertrouwen en kracht. Het maakt me ook blij. Voor de wedstrijd sla ik altijd een kruisje en vraag ik God om me kracht te geven en me te helpen. Ik kan door het voetbal niet meer zo vaak naar de kerk gaan, maar ik denk dat God wel begrijpt waarom dat is. Op mijn arm heb ik ook een tatoeage laten zetten met de tekst: In God I trust. Dat wilde ik al langer, maar mijn ouders vonden me daar eerst te jong voor. Op mijn achttiende heb ik het alsnog laten doen. Mijn ouders stemden er toen mee in, omdat ze voelden hoe belangrijk het voor me was. Met deze tatoeage wil ik mijn geloof uitdragen, want dat vind ik belangrijk. Ook uit het geloof kunnen Antilliaanse jongeren steun halen om de goede weg in te slaan.”