Jaaroverzicht deel 1: Verbeek, Play-offs en Gerard Meijer

Deze week heft men het glas op het nieuwe jaar, op geluk in het eigen leven en op succes bij ons Feyenoord. Exact een jaar geleden gebeurde idem dito, hopen op een jaar met minder negatief nieuws. Terwijl de vuurwerkdampen waren opgetrokken kreeg de trouwe Feyenoorder de eerste lading negatief nieuws echter alweer over zich heen. Het was het begin van wederom een onrustig kalenderjaar als supporter van Feyenoord.

De terugblik op het afgelopen jaar begint namelijk bij het ontslag van hoofdtrainer Gertjan Verbeek, het is het gevolg van een dramatische eerste seizoenshelft in 2008 met een daarop passend slot in december. Behalve dat Feyenoord zelfs thuiswedstrijden op beschamende wijze verloor, daar verloren supporters ook het geduld en vroegen langzamerhand de kop van het bestuur en dan vooral die van technisch directeur Peter Bosz.

Gertjan Verbeek stapt hier voor het laatst van het trainingsveld af

ZONDER VERBEEK NAAR PLAY-OFFS

Begin januari was het dan zover, de man van vele inhoudsloze plannen en open deuren vertrok. Niet door de toenemende druk van Het Legioen maar door een breuk tussen de spelersgroep en hoofdtrainer Gertjan Verbeek. De man die hem aanstelde, Peter Bosz, voelde zich verantwoordelijk voor de mislukking en stapte op. Daarbij in het achterhoofd dat hij nooit meer iets goeds kon doen in Rotterdam-Zuid.

Peter Bosz stapt op bij Feyenoord

Het is de eerste chaotische periode in het nieuwe jaar. De suggesties rondom het ontslag zijn voor de media immers dusdanig interessant dat allerlei wilde verhalen de ronde deden. Het maakte de positie van de Rotterdamse club niet beter en wederom wordt wekelijks gesproken over ‘gifbeker die nog niet leeg is’. Onder interim-trainer Leon Vlemmings wordt de weg prestatief omhoog echter ingezet. Terwijl op de achtergrond Leo Beenhakker en Mario Been, respectievelijk als technisch adviseur en hoofdtrainer (per 1 juli), worden vastgelegd stevent de Stadionclub af op de play-offs.

Fer maakt de belangerijke winnende goal tegen PSV

Om deze te bereiken wordt op eigen bodem knap gewonnen van PSV en wordt in Alkmaar een goed gelijkspel geboekt tegen de latere landskampioen AZ. En hoe rustig het op dat moment lijkt te zijn binnen de club, daar eindigt het seizoen toch weer in mineur. Voor de zoveelste maal wordt het incasseringsvermogen van de fanatieke achterban op de proef gesteld na twee wanvertoningen op rij in de play-offs tegen NAC Breda. En behalve een afschuwelijke afsluiting van het seizoen betekende de 0-4 het einde van het tijdperk ‘Gerard Meijer’.

AFSCHEID VAN EEN CLUBICOON

De beste man, door zichzelf steevast ouwe baas genoemd, verzorgde vrij recent de enkels van Sebastián Pardo, de onderbenen van Dirk Kuijt en de diverse ledematen van Shinji Ono. Maar in een verder verleden had hij vooral de benen van Willem van Hanegem, Henk Fräser, Ove Kindvall, Cor Veldhoen, Regi Blinker en Theo Laseroms op de massagetafel. Gerard Meijer verdiende ongetwijfeld een mooier afscheid, die kreeg hij echter in drievoud na een dienstverband van vijftig jaar als verzorger van Feyenoord.

Gerard Meijer zwaait zoals alleen hij kan met zijn handdoek naar Het Legioen

De 0-4 bij zijn afscheid tekende echter ook de termijn van Gerard Meijer, ook hij moest incasseren. Staande gehouden door zijn vrouw en zijn energieke lichaam klampte hij zich vast aan het vijftigjarig jubileum wat hem te wachten stond, eerder in het seizoen (2008/2009) had hij immers bijna zijn biezen gepakt na de metamorfose van zijn kamertje door toedoen van doe-het-zelver Gertjan Verbeek. De ruimte van Gerard werkte was plots leeggeruimd, spullen waren verdwenen en ‘het gereedschap’ gemoderniseerd. De plek waar ooit een kalender met naakte vrouwen hing was omgetoverd tot een sfeerloze verzorgingsruimte die binnen het clichématige beleidsplan en de vernieuwingsdrift van Peter Bosz en Gertjan Verbeek thuishoorde.

Dat Feyenoord verloor en Europees voetbal misliep was echter niet de enige blamage rond het afscheid van clubicoon Gerard Meijer. De financiële situatie wordt alsmaar slechter bij de in 1908 opgerichte voetbalclub, zelfs zo penibel dat het de verzorger slechts beloonde met een vakantiecheque van € 1.000,-. De waarde van de bon werd dan ook deels lacherig onthaald bij de achterban, bij een club die in de voorbije jaren miljoenen verspilde was geeneens budget voor een iets mooier bedrag om Gerard en zijn vrouw te verwennen.

Later volgt deel 2 en 3