Vlaar: 'Oefenduel was memorabel'

Een van de eerste grote interviews die de toen 20-jarige Ron Vlaar gaf, begon met een zin over een spreekwoordelijke achtbaan, waarin de jonge verdediger in twaalf maanden tijd van hoogte- naar dieptepunten schoot. Een vergelijking die bijna vier jaar later weer moeiteloos gebruikt kan worden, al hebben de afgelopen jaren vooral in het teken gestaan van dieptepunten. Een voetbreuk en twee zware kruisbandblessures hebben Vlaar sinds zijn komst naar Feyenoord dwarsgezeten en pas nu lacht het voetballeven hem weer toe. De knie houdt zich goed, centraal achterin vormt Vlaar een sterk koppel met Andre Bahia en Feyenoord beleeft een prima seizoenstart. Morgen wordt in de topper tegen PSV om de koppositie gestreden, met Ron Vlaar alweer als bijna vertrouwd op zijn stek centraal achterin.

De afgelopen maanden waren er op de weg terug vele speciale momenten voor Vlaar. Een oefenpotje in de regen bij een Limburgse amateurclub is achteraf gezien het meest memorabel. „De oefenwedstrijd tegen Limburgia was mijn eerste wedstrijd en ik scoorde ook nog eens een geweldige goal, terwijl ik eigenlijk heel weinig scoor. Ik nam de bal vanuit de lucht in een keer op de pantoffel en hij vloog er schitterend in. Die goal was echt een bevrijding en gaf me een heerlijk gevoel. Hoe mijn ploeggenoten en alle mensen om het team heen toen reageerden was supermooi. Ze lieten merken dat ze het me echt gunden na alles wat er was gebeurd.”

Een extra lading gaf de aanwezigheid van vader Vlaar, die vanuit Noord-Holland 260 kilometer naar het zuiden was gereden om het oefenpotje bij te wonen en dat is, zoals iedere A2-gebruiker wel weet, op een doordeweekse dag bepaald geen plezierritje. „Mijn vader heeft krankzinnig lang in de auto gezeten, maar hij wilde er per se bij zijn. Hij is er de afgelopen jaren ook zo mee bezig geweest en voor hem was dit ook een mooi moment. Ik krijg er nog steeds een kick van als ik eraan terugdenk.”