De helden van toen: József Kiprich

József Kiprich, de absolute held van toen. In de nieuwe versie van de helden van toen wordt de loopbaan van de tovenaar van Tatabánya onder de loep genomen. 6 september in het jaar 1963 was de dag waarop in het Hongaarse Tatabánya de kleine József werd geboren. Kiprich begon al op vrij jonge leeftijd met voetballen. Waar hij in het begin vooral op straat voetbalden met vriendjes, werd hij daarna ontdekt door de plaatselijke FC van Tatabánya. In Hongarije maakte hij in zijn eerste seizoenen een vrij matige indruk. De rechtsbenige spits wist in zijn eerste vier seizoenen slechts tien maal het net te vinden, terwijl hij liefst 62 wedstrijden speelde.

Na het teleurstellende begin, begon men in het vijfde seizoen te zien waarom de trainers altijd vertrouwen bleven houden in de spits. De spits, die gekenmerkt werd door zijn nonchalante loopje en zijn kromme schouders, begon aardig te voetballen en hij ging zelfs scoren. In het jaar 1984/1985 werd hij meet maar liefst achttien doelpunten zelfs topscorer van de Hongaarse competitie, een zeer goede prestatie. Ook in de vier daaropvolgende periodes ging het zeer netjes. Met dertien, tien, veertien en nog een keer tien doelpunten werd hij gezien als één van de belangrijkere schakels bij Tatabánya. Na zijn goede prestaties en zijn merkwaardige manier van voetballen, kwam er interesse van onder meer Feyenoord. De Rotterdammers waren bezig aan een moeizame periode en haalde Kiprich binnen om de aanvalslinie te completeren.

In zijn eerste seizoen kwam hij terecht bij het grote Feyenoord, dat een zeer slechte tijd doormaakte, misschien wel de slechtste tijden die de Rotterdamse grootmacht ooit heeft gekend. Het weerhield hem er niet van om toch voor Feyenoord te kiezen, dat in die tijd onder leiding stond van Pim Verbeek. In zijn eerste seizoen was hij qua productiviteit nog niet fantastisch bezig, Kiprich wist in 23 wedstrijden slechts vijf maal het net te vinden. Zijn populariteit was er echter niet minder om. Het Legioen hield van hem, hij wordt een slordige twintig jaar later nog steeds gezien als één van de meest geliefde spelers die in de mooie historie uitkwam voor de Rotterdamse topclub.

In zijn tweede seizoen ging de aanvaller, die voor ruim één miljoen euro was overgenomen door de Stadionclub, wat beter presteren. De Hongaar speelde daarin 27 wedstrijden, waarin hij zeven maal het net wist te doen bollen. Bij de Rotterdammers groeide hij meer en meer uit tot een publiekslieveling van formaat. Zijn no-nonsense houding en zijn werklust baarde het trouwe Rotterdamse publiek tot tevredenheid. Ook in zijn derde seizoen wist Kiprich progressie te boeken. In de 23 wedstrijd die hij binnen de lijnen trad, wist hij, met negen treffers, twee maal vaker te scoren dan in het voorgaande seizoen.

Kiprich was een speler die perfect aansloot op de cultuur die gebruikelijk was bij de volksclub. De Hongaar werkte keihard om de taal machtig te worden, wat hem overigens goed af ging. Naast het feit dat hij regelmatig in de boeken dook, was hij buiten trainingstijden om ook regelmatig te vinden in het krachthonk. Hij wilde werken aan zijn postuur, kracht en conditie, om zo nog meer te kunnen betekenen voor het elftal en Het Legioen. Het was tekenend voor zijn mentaliteit, Kiprich deed er alles aan om zichzelf te verbeteren, zowel op sportief vlak als op sociaal vlak.

Het vierde seizoen was het eerste echte overtuigende seizoen van de aanvaller. De Hongaar was inmiddels immens populair in de havenstad, maar hij wist nooit meer dan tien maal in één seizoen te scoren, een tegenvallende productiviteit voor een diepe spits. Zijn vierde seizoen was echter wel een seizoen waarin hij van grote waarde was voor Feyenoord. Het was het seizoen waarin hij samen met de Rotterdamse topclub kampioen werd van de vaderlandse eredivisie. Kiprich was met achttien treffers in 25 wedstrijden verschrikkelijk belangrijk voor het team van trainer Willem van Hanegem. In de kampioenswedstrijd, uit bij FC Groningen, wist Kiprich al vrij snel de openingstreffer voor zijn rekening te nemen via een bekeken en technisch zeer sterk uitgevoerde lob. Het feest kon uitbreken. Het stadion van de plaatselijke FC was voor het grootste deel gevuld met Feyenoord-supporters, die voor grof geld de kaartjes van de Groningen-fans over hadden genomen. Na de wedstrijd bij Groningen, was de naam Kiprich niet vaak meer te horen. De mensen spraken liever over de tovenaar van Tatabánya, zoals een verslaggever hem in een opwelling noemde. Die bijnaam had hij te denken aan het feit dat hij vanuit het niets een doelpunt voor zijn rekening wist te nemen.