Oud-Feyenoorders over de grens: Brett Emerton

Brett Emerton speelde drie jaar lang bij Feyenoord. De Australiër won in Rotterdam de UEFA Cup en groeide uit tot een geweldige rechtsback. Na drie jaar besloot hij Feyenoord te verlaten, hoe is het Emerton in zijn verdere carrière vergaan?Brett Emerton werd op 22 februari 1979 geboren in het Australische plaatsje Bankstown. Op jonge leeftijd besloot de Australiër op voetbal te gaan. Al gauw werd duidelijk dat de speler talentvol was en Emerton werd opgenomen in het AIS, het Australische sportinstituut waar talentvolle voetballers worden begeleid door middel van een speciaal trainingsprogramma. Andere bekende spelers die via het AIS in het profvoetbal terecht kwamen zijn onder meer Mark Viduka, Mark Bresciano en Luke Wilkshire. Nadat hij de opleiding van het AIS had genoten vertrok Emerton naar UTS Olympic, tegenwoordig Sydney Olympic. In de zomer van 1996 werd de toen zeventienjarige speler in de selectie van UTS Olympic opgenomen. Vier jaar lang speelde de Australiër in de National Soccer League, waarin hij tot 94 wedstrijden en zestien doelpunten kwam. Emerton doorliep alle Australische jeugdelftallen en ontwikkelde zich tot een balvaardige, felle en energieke rechtsachter. De verdediger was vervolgens aanvoerder van het Australische elftal tot 23 jaar, beter bekend als de Olyroos, dat in de zomer van 2000 deelnam aan de Olympische Spelen in Sydney.

Tijdens de zomerspelen werd Emerton opgemerkt door verschillende Europese clubs. De Australiër koos voor Feyenoord en in augustus dat jaar, kort na de Olympische Spelen, kwam de verdediger aan in Rotterdam. Met de overgang was een transferbedrag van circa 650.000 euro gemoeid. Het duurde niet lang voordat Emerton toenmalig hoofdtrainer Bert van Marwijk had overtuigd van zijn klasse. In zijn eerste jaar in De Kuip kwam de rechtsback tot 28 Eredivisieduels en twee doelpunten. Onder Van Marwijk stond de speler niet ter discussie. Dat jaar maakte Emerton ook zijn debuut in het nationale elftal van Australië. Het seizoen 2001-2002 werd voor de verdediger, die ook als middenvelder uit de voeten kan, een gouden jaar. Emerton mistte dat jaar slechts drie wedstrijden en scoorde zes keer. Ook zou de Australiër dat jaar de grootste prijs uit zijn carrière winnen; de UEFA Cup. Helaas voor de verdediger moest hij de finale in De Kuip aan zich voorbij laten gaan. In de halve finale kreeg Emerton namelijk een gele kaart nadat hij volgens de scheidsrechter te lang de tijd had genomen voor het nemen van een hoekschop. Toch deelde Emerton na afloop mee in de feestvreugde in Rotterdam en kon hij de prestigieuze prijs op zijn cv bijschrijven.

Na de UEFA Cup-winst was er interesse voor de international, maar Emerton besloot nog een jaar in Rotterdam te blijven. De Australiër werd dat jaar uitgeroepen tot Oceanisch Voetballer van het Jaar. Het seizoen 2002-2003 speelde de verdediger 33 competitiewedstrijden voor Feyenoord, waarin hij drie doelpunten wist te maken. Emerton had er nooit een geheim van gemaakt in de Premier League uit te willen komen en medio 2003 deed die kans zich voor. Onder meer Arsenal en Liverpool hadden verregaande interesse, maar Emerton koos voor Blackburn Rovers omdat hij daar de garantie kreeg op zijn favoriete positie als rechtsachter te mogen spelen. Voor circa 4,5 miljoen euro werd de deal beklonken. Emerton, die een vierjarig contract tekende, kondigde bij aankomst in Engeland aan dat voor hem een droom in vervulling was gegaan nu hij in de Premier League kon spelen.

Op 16 augustus 2003 maakte Emerton zijn debuut in de wedstrijd tegen Wolverhampton Wanderers. De Rovers wonnen met 5-1 en de Australiër luisterde zijn debuut op met een treffer. De Engelsen hadden begin dat jaar net moeten toezien hoe publiekslievelingen Damien Duff en David Dunn werden weggekocht en de algemene verwachting was dat de Rovers een lastig laar tegemoet zouden gaan. Die verwachting kwam uit en Blackburn kwam in degradatiestrijd verwikkeld. In de slotfase van de competitie persten de mannen van toenmalig trainer Graeme Souness er nog een slotoffensief uit en werden vier van de laatste zes wedstrijden gewonnen. Blackburn eindigde op de vijftiende plaats en bleef zo net boven de degradatiestreep. Emerton, veelvuldig opgesteld als rechtermiddenvelder, kende een goed debuutjaar met 37 optredens in de Premier League, de international miste slechts één wedstrijd. Met twee doelpunten en twaalf assists was de Australiër heel belangrijk voor de handhaving op het hoogste niveau dat jaar.

Het seizoen 2004-2005 begon erg slecht voor Blackburn. De maand september brak aan en de Engelsen hadden nog geen wedstrijd gewonnen. Coach Graeme Souness vertrok naar Newcastle United en Mark Hughes werd binnen gehaald als zijn opvolger. De trainerswisseling pakte positief uit en Blackburn wist opeens weer wat winnen is. Emerton roemde daags na de eerste overwinning het ‘Hughes-effect’. De Rovers wisten het zelfs tot de halve finale van de FA Cup te schoppen, maar daarin werd het verslagen door Arsenal. In de competitie eindigde Blackburn wederom als vijftiende. Emerton miste opnieuw slechts één Premier League-wedstrijd en kwam dat jaar tot vier doelpunten en vier assists. Na afloop van het seizoen liet de international weten dat hij niet had verwacht tegen degradatie te moeten vechten met zijn nieuwe club, maar dat hij de toekomst met vertrouwen tegemoet zag.

Aan het begin van het jaar 2005-2006 kocht Blackburn Craig Bellamy weg bij Newcastle United. Met de aanvaller uit Wales in de gelederen begonnen de Rovers aan een geweldige zegereeks. In de eerste competitiewedstrijd werd regerend kampioen Chelsea met 1-0 verslagen en nog veel meer mooie overwinningen zouden volgen. Emerton werd dat seizoen als rechtsback gebruikt, zijn favoriete positie. Hierdoor was de Australiër wat minder productief, maar de prestaties van Blackburn waren ongekend. Aan de hand van trainer Mark Hughes werd dat jaar de zesde plaats behaald, wat recht gaf op deelname aan de UEFA Cup. Emerton speelde dertig competitiewedstrijden, waarin hij één keer scoorde. In de zomer was er interesse van andere clubs, maar de verdediger bleef de Engelsen trouw.

Voor de start van het nieuwe seizoen bereikten Blackburn en Emerton een akkoord over een nieuw vierjarig contract tot medio 2010. Dat jaar zou het eerste seizoen in zijn carrière betekenen dat de Australiër niet scoorde. 34 keer kwam de international binnen de lijnen, maar de verdediger bleek niet trefzeker. Blackburn toonde zich dat jaar een ware cupfighter door opnieuw door te stoten tot de halve finale van de FA Cup. Echter bleek Chelsea daarin te sterk en strandde het bekeravontuur opnieuw voor de Rovers. In de competitie eindigde Blackburn als tiende, waarmee het zich kwalificeerde voor de Intertoto Cup. Die kleine competitie werd gewonnen, waarna de Engelsen opnieuw mochten uitkomen in de UEFA Cup.

Het seizoen 2007-2008 was wederom een prima jaar voor Emerton. De Australiër kwam tot dertig optredens in de Premier League en leidde zijn ploeg naar een zevende plaats in de competitie. Internationaal deed Blackburn niet lang mee, de Engelsen werden al vroeg in het UEFA Cup-toernooi uitgeschakeld door het Griekse Larissa. Ook het bekertoernooi strandde voortijdig. In mei 2008 kondigde manager Hughes aan Blackburn te verlaten voor de vacante trainerspositie bij Manchester City. De Rovers haalden Paul Ince binnen als zijn opvolger. Eén van de eerste dingen die Ince deed bij zijn aantreden was de contractonderhandelingen starten met Emerton. Hoewel de Australiër nog tot 2010 onder contract lag, wilde Ince de verdediger langer aan de club binden. In juli 2008 tekende de international een nieuw vierjarig contract wat hem tot 2012 aan Blackburn verbindt.

Het seizoen 2008-2009 zou voor Emerton een dramatisch jaar worden. Hoewel de start veelbelovend was, eindigde het seizoen van de Australiër al in januari 2009. Op 31 januari 2009 blesseerde de verdediger zich bij een tackle in de wedstrijd tegen Middlesbrough zwaar aan zijn knie. Drie dagen later werd duidelijk dat Emerton schade had aan zijn kniebanden en zes tot negen maanden buitenspel zou staan. Momenteel is de international bezig met zijn revalidatie. Zonder Emerton was Blackburn dit jaar beduidend minder dan de voorgaande jaren en eindigde het op de vijftiende plaats. Emerton speelde tot zijn blessure 22 wedstrijden, waarin hij één doelpunt maakte. De 69-voudig international ligt nog tot 2012 onder contract bij de Rovers en gezien zijn huidige blessure is de kans dat de nu dertigjarige verdediger deze zomer wordt weggekocht niet groot.

[FR12] Daniel Verduijn