De helden van toen: Kees van Wonderen

In de derde versie van de helden van toen wordt de loopbaan van Kees van Wonderen onder de loep genomen. De rustige verdediger cq middenvelder werd kampioen met Feyenoord en wist ook de UEFA Cup binnen te halen met de Rotterdammers. Naast de twee schitterende prijzen die hij met de Stadionclub behaalde, kwam hij ook vijf maal uit voor het Nederlands elftal.Cornelis Hendricus van Wonderen, zoals hij voluit heet, werd geboren op 4 januari in het jaar 1969. Net zoals veel jongeren begint Van Wonderen op vroege leeftijd met voetballen. Kees begon bij het plaatselijke VV Bennekom. Waar veel talenten op jonge leeftijd worden weggeplukt door andere grotere clubs, speelde Kees op twintigjarige leeftijd nog bij de amateurclub. De in Bergen geboren voetballer was inmiddels al meerdere malen gevraagd voor andere clubs, maar vanwege zijn niet al te omvangrijke postuur, moest hij het destijds in fysiek opzicht afleggen tegen zijn leeftijdsgenoten. Op 22-jarige leeftijd werd de verdediger annex middenvelder uitgenodigd voor een stage bij NEC. Bij de toenmalig eerstedivisionist maakte hij dusdanig veel indruk, dat hij definitief werd binnengehaald door de Nijmegenaren. In zijn eerste jaar werd hij voornamelijk gebruikt als aanvallende middenvelder. Dat hij zich erg thuis voelde was te zien aan zijn prestaties. De aanvallende middenvelder was met zestien doelpunten in 36 wedstrijden erg belangrijk. In het daaropvolgende seizoen kwam Van Wonderen wat minder in scoringspositie, hij werd een linie teruggehaald en opgesteld als middenvelder. Bij de Nijmegenaren bleef hij echter prima presteren, met de bekerfinale tegen Feyenoord als beloning. Naast de uiteindelijk verloren bekerfinale, wist de middenvelder met NEC ook promotie af te dwingen. Kees zou zijn eredivisiedebuut echter niet maken bij NEC, hij stond in de belangstelling van een aantal andere clubs.

Van Wonderen koos er uiteindelijk voor om zijn loopbaan voort te zetten in Breda, bij NAC, dat in tegenstelling tot NEC destijds wel al een tijdje uitkwam in de hoogste divisie van het Nederlandse voetbal. Ook bij de Brabanders bleef Van Wonderen zich verder ontwikkelen, hij begon naam te maken als middenvelder. In zijn eerste jaar bij NAC kwam hij vanwege blessures slechts 24 keer in actie, waarin hij driemaal het net wist te vinden. De rustige middenvelder mistte in het daaropvolgende seizoen geen één wedstrijd. Van Wonderen was niet meer weg te denken uit het elftal van de Bredanaars.

Na twee seizoenen te hebben gespeeld in het geel-zwarte shirt van NAC, liep het contract van de middenvelder af. De club uit Breda wilde hem graag behouden, maar toen Feyenoord contact opnam met de middenvelder was hij er snel uit, hij wilde koste wat het kost vertrekken naar De Kuip. Van Wonderen begon zeer goed aan zijn avontuur bij de Rotterdammers, in zijn eerste competitiewedstrijd wist hij meteen te scoren. Ook in zijn eerste Europese wedstrijd maakte hij indruk, De verdedigende middenvelder nam in het uitduel met CSKA Moskou vlak voor tijd de winnende treffer voor zijn rekening, 0-1. In de tweede confrontatie met de Russen werd er met 1-1 gelijk gespeeld, enige treffer kwam op naam van opnieuw Van Wonderen. Met de belangrijke treffers werd hij meteen zeer geliefd bij Het Legioen, dat hem de bijnaam Keesie Wonderboy schonk. In het overige deel van dat seizoen liet Van Wonderen zien dat hij zeker een meerwaarde was voor de Rotterdammers. Na een goed eerste seizoen, kreeg Keesie Wonderboy in zijn tweede seizoen te kampen met een ernstige buikspierblessure, waardoor hij ruim een half seizoen moest toekijken. Eén van de wedstrijden die hij wel in actie kwam was de historische Champions League-wedstrijd tegen Juventus, die met 2-0 werd gewonnen. In zijn derde seizoen ging het Van Wonderen weer voor de wind. Hij kreeg te maken met Leo Beenhakker, die de opvolger was van de inmiddels ontslagen Arie Haan. Beenhakker zag in Van Wonderen meer een verdediger, waardoor hij het centrale duo moest gaan vormen met Bert Konterman. Ook in de achterste linie deed hij het prima. In het eerste seizoen met Van Wonderen als verdediger, wist Feyenoord de landstitel binnen te slepen. Keesie Wonderboy speelde maar liefst 33 wedstrijden mee en was niet meer weg te denken uit de basiself van de Stadionclub. Naast het succes dat hij behaalde met Feyenoord, werd hij ook voor het eerst opgeroepen voor het Nederlands elftal, waar hij samen met teamgenoten Jean-Paul van Gastel, Bert Konterman en Peter van Vossen op mocht draven.

Het daaropvolgende seizoen, seizoen ‘99/’00, begon al vrij snel voor de mannen van Leo Beenhakker. Het supercup-duel tegen Ajax stond op het programma. In een zinderende wedstrijd werden de Amsterdammers met 3-2 opzij gezet. In de rest van het seizoen deed Van Wonderen wat er van hem verwacht werd. Hij stond bekend als een speler die vrijwel nooit rare dingen deed. Hij functioneerde altijd naar behoren en werd pas gemist als hij een wedstrijd moest laten schieten. In de zomer van 2000 vertrok Bert Konterman bij Feyenoord, hij werd voor maar liefst zestien miljoen gulden overgenomen door Glasgow Rangers. Van Wonderen moest een nieuw koppel gaan vormen met Patrick Paauwe, de speler die altijd actief was als middenvelder. Zo stonden er twee voormalige middenvelders in het centrum van de Rotterdamse topclub.

Voorafgaand aan het seizoen 2000/2001 was de doelstelling duidelijk, Feyenoord moest kampioen van Nederland worden. Later zou blijken dat de Rotterdammers niet aan de doelstelling konden voldoen. De Rotterdammers kregen te kampen met veel blessures, waardoor een tweede plaats het hoogst haalbare bleek te zijn. Ook voor Van Wonderen was het geen fantastisch seizoen, hij kreeg opnieuw te kampen met een blessure aan zijn buik.

Vanwege de behaalde tweede plaats in het vorige seizoen, mocht Feyenoord in het seizoen 2001/2002 meestrijden in de Champions League. In een groep met Bayern München, Sparta Praag en Spartak Moskou werden de mannen van Van Marwijk uiteindelijk derde, waardoor er verder gegaan werd in het UEFA Cup-toernooi. Met Van Wonderen achterin begon destijds de succesvolle reeks van Feyenoord. Clubs als Freiburg, Glasgow Rangers, PSV en Inter Milaan werden verslagen, waarna de UEFA Cup-finale volgde. Met Keesie Wonderboy uiteraard in de basiself werd er met 3-2 gewonnen van de Duitsters, het zou voor Van Wonderen de grootste prijs in zijn carrière betekenen.

De twee daaropvolgende seizoenen verliepen minder succesvol, de verdediger kreeg te kampen met veel blessureleed. In 2003 kende hij een goede start van het seizoen. In december van dat jaar raakte hij echter wederom vervelend geblesseerd, dit keer aan zijn achillespees. Van Wonderen besloot noodgedwongen een punt achter zijn mooie voetbalcarrière te zetten. Zijn laatste wedstrijd speelde hij in de eigen Kuip tegen FC Zwolle (7-1 winst, red). Na deze wedstrijd droeg hij een shirt met de toepasselijke tekst: ‘En klaar is Kees’. Hij werd groots bedankt door Het Legioen, dat hem altijd had gesteund, ook in tijden dat hij buitenspel stond met blessures. Na zijn laatste minuten te hebben gespeeld in de Kuip, werd er een afscheidswedstrijd geregeld tegen de club waar alles voor hem begon, VV Bennekom.

Na zijn actieve loopbaan is Van Wonderen allereerst aan de slag als scout bij Feyenoord. Dit bleek echter niet de gewenste invulling van zijn leven te zijn, na een aantal maanden hield hij het al voor gezien. Na zijn tegenvallende avontuur als scout, werd Keesie Wonderboy benaderd om aan de slag te gaan als assistent-coach bij VV Bennekom, de club waar alles voor hem begon. Dit beviel hem zo goed dat het hem wel wat leek om hierin verder te gaan. In de zomer van 2008 klopte FC Twente aan bij Van Wonderen met de vraag of hij bij de Tukkers aan de slag wilden gaan als assistent-coach van Steve McClaren. Ook in Enschede gaat het naar behoren. Twente werd dit seizoen tweede in de Eredivisie, een unieke prestatie. Misschien zien we Kees van Wonderen ooit nog terug als assistent-coach bij Feyenoord.

[FR12] Niels Lambrechts