Oud-Feyenoorders over de grens: Julio Ricardo Cruz

Julio Ricardo Cruz werd in 1997 voor 12 miljoen gulden (circa 5,5 miljoen euro) door Feyenoord overgenomen van River Plate. In drie seizoenen speelde hij 86 duels en scoorde hij 45 keer namens de Rotterdammers. Waarom besloot de Argentijn toch te vertrekken?Julio Ricardo Cruz werd op 10 oktober 1974 geboren in het Argentijnse plaatsje Santiago del Estero. In eerste instantie leek het erop dat Cruz geen voetbalcarrière tegemoet zou gaan. Hoe de Argentijn uiteindelijk toch in het profvoetbal terecht kwam, is opmerkelijk te noemen. Op negentienjarige leeftijd had de jonge Cruz een baantje als terreinknecht bij de lokale profclub CA Banfield. Toen er op een dag een speler tekort kwam voor een oefenwedstrijd, sommeerde toenmalig coach Oscar López de terreinknecht om zijn plaats in te nemen. Cruz liet tijdens dat duel zien een getalenteerde voetballer te zijn en Banfield bood hem een contract aan. Tegelijkertijd was een bijnaam geboren: El Jardinero, wat Spaans is voor ‘de tuinman’. In drie jaar tijd speelde de lange spits 65 wedstrijden voor Banfield, daarin wist hij zestien keer te scoren.

Het leverde de Argentijn in de zomer van 1996 een transfer op naar het grote River Plate. Dat seizoen kwam Cruz ook uit op de Olympische Spelen. In augustus veroverde de toen 22-jarige aanvaller met het Argentijnse elftal tot 23 jaar de zilveren medaille. Bij zijn club ontwikkelde Cruz zich tot een trefzekere spits. In 29 competitiewedstrijden scoorde hij zeventien keer. Met zijn doelpunten had de goaltjesdief een groot aandeel in het landskampioenschap wat River Plate dat jaar behaalde. Zijn productie bleef ook in Europa niet onopgemerkt. Toenmalig Feyenoord-voorzitter Jorien van den Herik vertrok in juli naar Buenos Aires om de onderhandelingen met River Plate te starten. Uiteindelijk kwamen beide partijen tot een akkoord en kwam Cruz op 10 augustus binnen in Rotterdam. Het prijskaartje van de spits: twaalf miljoen gulden (5,5 miljoen euro). Daarmee was de Argentijn op dat moment de duurste speler in de geschiedenis van Feyenoord.

Cruz zorgde bij aankomst in Rotterdam gelijk voor ophef. In een interview in de Nieuwe Revu maakte de spits kenbaar Feyenoord slechts als een tussenstation te zien op weg naar de echte Europese topclubs. De achterban van Feyenoord reageerde fel op de uitlatingen van de Argentijn. Zijn start in de Eredivisie was echter veelbelovend. De eerste competitiewedstrijd was de derby tegen Sparta en Cruz luisterde zijn debuut op met een doelpunt. Samen met Jon Dahl Tomasson vormde de Argentijn dat jaar een uitstekend aanvalskoppel. Met veertien doelpunten in 27 wedstrijden kende Cruz een goede start in Rotterdam. Ook maakte de spits dat jaar zijn debuut in het Argentijns elftal. Toch was er ook kritiek op Cruz. De aanvaller toonde zich namelijk een flegmatieke speler en werd bekritiseerd om zijn slechte inzet en ongemotiveerde houding. Daarnaast raakt de spits snel bekend om zijn schwalbes, gezien de Argentijn makkelijk naar de grond gaat.

Toch werd Cruz gewaardeerd in Rotterdam, vanwege het feit dat hij makkelijk scoorde. Ook in zijn tweede seizoen in De Kuip ging de aanvaller door op de door hem ingeslagen weg. Met vijftien doelpunten in 29 wedstrijden liep hij ruim één-op-twee. De Argentijn toonde zich echt een goaltjesdief. Hij liep weinig, maar was goed in zijn balaannames en passing. Bovendien had Cruz echt een neusje voor de goal. Maar zijn flegmatieke spel bleef Het Legioen irriteren. In zijn derde jaar bij Feyenoord liep Cruz precies één-op-twee. De spits scoorde vijftien goals in dertig wedstrijden. Na dat seizoen loste de Argentijns international zijn belofte in. Feyenoord was slechts een tussenstap op weg naar de grote Europese competities. Het Italiaanse Bologna, uitkomend in de Serie A, haalde de potentiële wereldspits binnen.

Feyenoord had het vertrek van Cruz al zien aankomen. De speler maakte er namelijk geen geheim van naar een grotere club te willen vertrekken. Lange tijd leek het er echter op dat de Argentijn in Rotterdam zou blijven omdat er zich geen clubs meldden die aan de eisen van Cruz en Feyenoord voldeden. In de voorbereiding op het nieuwe seizoen keerde Cruz dan ook terug in De Kuip met de intentie om daar het seizoen af te maken. Toen Bologna zich vervolgens meldde, ging het allemaal erg snel. Cruz tekende een contract voor vier jaar bij de Italiaanse club en Feyenoord streek twintig miljoen gulden op, bijna het dubbele van waarvoor de club Cruz in 1997 aantrok. Op 24 augustus 2000 maakten beide clubs de overgang wereldkundig.

In Italië kon de spits in zijn eerste seizoen de verwachtingen niet echt waarmaken. Met zeven doelpunten in 27 wedstrijden was de aanvaller niet erg productief. Ook het jaar 2001-2002 bleek geen gouden jaar voor de spits. Met tien doelpunten in 33 wedstrijden besloot hij die voetbaljaargang. De Italiaanse competitie staat echter bekend als één waarin niet heel veel wordt gescoord en tien doelpunten voor een spits in een heel seizoen wordt dan ook niet als slecht gezien. In zijn derde jaar bij Bologna, het seizoen 2002-2003, maakte Cruz weer tien doelpunten, ditmaal in 28 wedstrijden. De manier waarop de Argentijn zijn doelpunten maakte, leverde hem toch wel veel positieve reacties op. Niet alleen dat, het grote Internazionale klopte op de deur. Cruz vertrok in de zomer van 2003 naar Inter Milaan.

Inter wist wat het met Cruz voor speler in huis haalde. De Italianen zagen in de speler een goede stand-in voor de eerste aanvallers. Toch leek het er even op alsof Cruz gewoon basisspeler werd in Stadio Giuseppe Meazza. In zijn eerste jaar speelde de spits 21 wedstrijden en scoorde hij zeven keer. Daarnaast was de Argentijn trefzeker in het bekertoernooi en de Champions League. Maarliefst tien keer kwam de aanvaller uit op het prestigieuze toernooi. Het jaar daarop was voor Cruz minder succesvol. Met vijf doelpunten in achttien wedstrijden beleefde hij geen sterk jaar. Desondanks kwam de spits wel weer acht keer uit op Europees niveau. Zo bleek dat Cruz in de nationale competitie reserve was, maar in de Champions League een vaste kracht.

Het seizoen 2005-2006 zou voor Cruz een topjaar worden. De international werd basisspeler bij Internazionale. De Argentijn speelde bijna alles. 31 keer stond hij binnen de lijnen, waarin hij vijftien keer scoorde. Mede dankzij zijn doelpunten veroverde Inter dat jaar de landstitel. Ook in het bekertoernooi en de Champions League was Cruz goed op schot. De spits had een belangrijk aandeel in de prestaties van Inter op het miljoenengala. Zo viel de Argentijn in 2005 in tegen FC Porto en boog hij een 0-1 achterstand om in een 2-1 overwinning. En in februari 2006 was de oud-Feyenoorder ook weer eens in Nederland te bewonderen. In de achtste finale van de Champions League nam Inter het op tegen Ajax en scoorde Cruz vlak voor tijd de gelijkmaker in de Arena. Eind dat jaar toonde Feyenoord belangstelling in de Argentijn. Inter was bereid om de international te laten gaan. Toenmalig trainer Erwin Koeman wilde Cruz graag in zijn selectie verwelkomen, maar de spits bleek te duur te zijn voor de Rotterdammers. De aanvaller bleef bij Internazionale.

Het jaar daarna kwam Cruz toch weer op het tweede plan terecht. Inter had namelijk Zlatan Ibrahimovic overgenomen van Juventus, dat door de Italiaanse voetbalbond werd teruggezet naar de Serie B na een groot omkoopschandaal. Trainer Roberto Mancini verkoos de Zweed boven de Argentijn en Cruz kwam slechts tot veertien competitiewedstrijden. Daarin scoorde hij wel zeven keer en liep dus één-op-twee. Inter werd opnieuw kampioen in de Serie A en Cruz kon weer een titel aan zijn palmares voegen. Het seizoen 2007-2008 speelde de international zich weer in de picture bij Mancini. De coach liet de toen 32-jarige spits 28 keer binnen de lijnen komen, voornamelijk als invaller. Met dertien doelpunten had Cruz een aandeel in de derde landstitel op rij voor de Italiaanse club. Eind 2008 vertrok Mancini bij Inter en werd José Mourinho binnengehaald als zijn opvolger.

De Portugees deed echter niet vaak een beroep op de routinier. Dit seizoen kwam Cruz zestien keer in actie. Met twee doelpunten mag hij zich slechts figurant noemen in de titel die Inter vorig weekend binnensleepte. Ook verdween de spits uit de picture bij het Argentijns elftal. Op het WK 2006 was Cruz voor het laatst basisspeler bij Argentinië. Daarna werd hij nog wel een paar keer opgeroepen, maar spelers als Hernán Crespo en Lionel Messi kregen de voorkeur. Cruz verdedigde 21 keer de kleuren van zijn land en scoorde vier keer. Waar de toekomst van de spits ligt is nog niet bekend. De Argentijn heeft een aflopend contract bij de Nerazzurri. Iedereen ging er dan ook vanuit dat de speler aan het eind van dit seizoen zou vertrekken bij de regerend kampioen. Maar na het binnenhalen van de landstitel vorige week, is de 34-jarige Cruz bereid bij Inter te blijven. Mochten de Italianen ook geïnteresseerd zijn in een langere samenwerking, gaat Cruz zijn zevende jaar bij de club tegemoet.

[FR12]Daniel Verduijn