Column van Roy Makaay

Eindelijk heb ik weer eens tijd om iets van me te laten horen. Het is echt duidelijk niet ons seizoen. In het Europese toernooi zijn we al roemloos in de groepsfase uitgeschakeld, in de beker lagen we er ook al snel uit en ook in de competitie gaat het ons nog niet echt voor de wind.In het jaar 2009 hebben we pas een enkele overwinning geboekt en staan daarom ook pas op de twaalfde plaats. Dat is voor een club als Feyenoord veels te matig, al zijn er wel oorzaken voor deze lage positie. Hoofdreden is natuurlijk de gigantische blessuregolf waar we mee te maken hebben dit seizoen. We zijn constant tien spelers kwijt en daaronder zitten ook bepalende spelers. Steeds weer moesten we dan terugvallen op spelers uit het tweede elftal of zelfs de A-jeugd. Die jongens hebben het allemaal erg goed gedaan, al ontbreekt het natuurlijk wel aan ervaring, die zo belangrijk is op de momenten dat het helemaal niet loopt. Zoals nu.

Het is wel een goede zaak dat na vier maanden blessureleed Jon Dahl Tomasson terug is gekeerd. Als spits is het prima samenspelen met hem en ik geloof ook dat ons samenspel er prima uitziet.

Ik heb in elk geval de hoop op UEFA Cup voetbal nog niet opgegeven. Daarvoor moeten we op het einde van het seizoen minimaal op de achtste plaats staan, om zo deel te kunnen nemen aan de playoffs. We hebben op dit moment acht punten achterstand op die plaats en met nog twaalf duels te spelen is dat zeker niet onmogelijk. Een kleine zegereeks zou daarvoor wel welkom zijn.

Een goed voorbeeld van zo'n serie is AZ. In Alkmaar werden de eerste twee duels van het seizoen verloren, waarna er bijna alleen nog maar gewonnen is. In de laatste twaalf duels is er zelfs alleen maar gewonnen. Het ziet er dan ook naar uit dat de kampioen van dit jaar niet uit de traditionele top drie zal komen. Dat is voor het laatst gebeurd in 1980. Toen werd AZ trouwens ook kampioen.

Duim voor ons de komende weken, we hebben het nodig!

Tot snel,
Roy