Verbeek: 'Ja zeggen als we nee bedoelen'

Feyenoord verbleef vorige week aan de Turkse kust om zich voor te bereiden op de tweede competitiehelft. Over onuitspreekbare namen, middelvingers en de Turkse Toto.Woensdag, het Sport Centre van Hotel Papillon.

Op de piepkleine tribune van het sportcomplex zit Fred. Hij is de enige supporter die Feyenoord achterna is gereisd naar Turkije. Op zijn hoofd een ronde zonnebril, om zijn schouders een oud-Feyenoordshirt met Stad Rotterdam Verzekeringen nog als sponsor. Een dag eerder is hij aangekomen, ruim op tijd om Feyenoord te zien spelen tegen Gençlerbirligi, de nummer 15 van de Turkse hoogste divisie.

Natúúrlijk is Fred er, want Fred is er altijd, al sinds 1982. Oké, één wedstrijd heeft hij ooit moeten missen, in 1983 tegen Tottenham Hotspur, omdat hij toen aan zijn blinde darm werd geopereerd. Zijn maten pesten hem daar nog steeds mee. Gaan ze vragen waarom Fred zijn ploeg toen in de steek liet.

De omgeving is prachtig. Het veld ligt aan de rand van Belek, tegen de achtergrond van besneeuwde bergtoppen. Op de tribune zit ook Peter Bosz, de technisch directeur. Hij ziet Feyenoord kansloos met 3-0 verliezen. Er wordt gemopperd op de Turkse scheidsrechter, die op weg naar de wedstrijd een auto-ongeluk heeft gehad en danig van slag is. Zodoende ontgaat hem een forse overtreding op Diego Biseswar, die even later met duizeligheid van het veld moet.

De spelers maken een machteloze indruk. 'Ongeconcentreerd', noemt trainer Gertjan Verbeek het. Er wordt hem gevraagd of hij denkt dat Biseswar bij Feyenoord blijft. Het contract van de revelatie van de eerste seizoenshelft loopt af en er is de clubleiding veel aan gelegen hem te verkopen wanneer contractverlening uitblijft. Biseswar is opgenomen in een van de zogeheten Talent Pools. Het zou het een financiële ramp zijn als hij aan het einde van het seizoen gratis de deur uitloopt.

Verbeek haalt zijn schouders op. 'Als-ie gaat, dan gaat-ie. Daar hou ik rekening mee. Maar hij is nu bij Feyenoord. Wat hij gaat doen, dat moet hij zelf beslissen. Keuzes maken in het leven, daar word je zelfstandig van.'

Verbeek is iemand die de zaken neemt zoals ze zijn. Hij zegt eerlijk: 'Feyenoord kan op dit moment niet vanuit kracht regeren. Dan ben je altijd de onderliggende partij. Dan moet je ja zeggen waar je nee bedoelt.'

Fred luistert stiekem mee achter het groepje journalisten. Hij hoort het verhaal van Verbeek doodgemoedereerd aan. Het zal wel. Voor hem telt alleen het shirt van Feyenoord, niet de spelers. Die zijn morgen toch weer verdwenen als ze ergens anders een paar centen meer kunnen verdienen. Maar Feyenoord, ja Feyenoord, blijft altijd bestaan. Daar kan geen nederlaag tegen een Turkse club met een onuitspreekbare naam tegenop.

Vrijdag, de lobby van Hotel Gloria Resort

Serginho Greene vult zijn glas bronwater bij. Hij is herstellende van een zware knieblessure en hoopt er bij de hervatting van de competitie tegen Heerenveen weer bij te zijn. Nu de ziekenboeg bij Feyenoord langzaam leegstroomt, neemt het vertrouwen bij de verdediger toe. 'Het seizoen is geslaagd als we zoveel mogelijk punten halen', zegt hij. 'Bij de eerste negen? Daar ga ik wel vanuit. We hebben het hier wel over Feyenoord. Maar ik ga geen plek noemen. Als ploegen steekjes laten vallen, dan moeten we in dat gat springen. Dat is het enige wat telt.'

Dat Feyenoord in de eerste seizoenshelft niet verder dan een twaalfde plek is gekomen, wijt hij voornamelijk aan de vele blessures die de ploegen teisterden. 'Wie met een vaste kern kan trainen, bouwt vastigheid in. Dat is een voorwaarde om constant te kunnen presteren. Kijk naar AZ, daar is bijna iedereen op de training aanwezig. En wie er daar door een blessure niet bij is, weet precies hoe er gespeeld wordt. Bij ons was dat tot nu toe lastig. Het is heel simpel: we winnen gewoon moeilijk.'

Als flegmatieke vleugelverdediger, die bovendien ook nog eens in de jeugd bij Ajax heeft gespeeld, is hij vaak de kop-van-jut bij het Legioen. Dikwijls juichen ze alleen voor hem als hij gewisseld wordt. Greene zegt de kritische geluiden niet te horen. 'Ik sta op het veld, ik vervul mijn taak. Dat probeer ik zo goed mogelijk te doen. Daar focus ik me op. En dat supporters ontevreden zijn, snap ik wel. We presteren niet goed.'

In de uitwedstrijd tegen Sparta zou hij zijn middelvinger hebben opgestoken naar het uitvak met Feyenoord-fans. Diverse fora en ook deze krant maakten er melding van. Het zit hem dwars. 'Een vriend van me zei dat hij dat gelezen had. Ik weet voor mezelf dat ik dat niet gedaan heb, dat is het belangrijkste. Maar ik vind niet dat zoiets geschreven kan worden zonder dat ik er naar gevraagd ben. Waarom zou ik mijn middelvinger opsteken? Iedereen die me kent, weet dat ik dat nooit zou doen.' Greene is een vrolijke jongen, zegt hij. In de spelersgroep van Feyenoord geldt hij als een van de sfeermakers. Met negativisme kan hij niets. 'Dat maakt me niet beter, dus waarom zou ik daarnaar luisteren? Ik kan toch niet met iedereen rekening houden? Het belangrijkste is dat we punten gaan pakken. En daar heb ik vertrouwen in als ik kijk naar de kwaliteiten van het team. Het moet nu maar eens gaan gebeuren.'

Zaterdag, het Gloria Resort Sport Centre.

De zuidkust van Turkije telt welgeteld 56 regendagen. Uitgerekend vandaag is zo'n dag. 'Dutch weather, isn't it?', vragen de spelers van Neftchi Bakoe uit Azerbeidzjan aan hun Nederlandse trainer Rob Reekers. Er zijn wel meer Nederlanders die in het gebouwtje bij het veld staan te schuilen tegen de regen. Rob Groener bijvoorbeeld. Hij organiseert de trainingskampen van Nederlandse clubs in Turkije.

Twintig jaar geleden bestond de Turkse zuidkust louter nog uit bos. Maar sinds de val van de Muur ontdekten Russische investeerders deze goudmijn en lieten kolossale hotels bouwen. Meer dan duizend clubs uit de hele wereld nemen nu tegen laag tarief hun intrek in een van de vele vijfsterrenresorts aan de kust die anders toch leeg zouden staan. En de Turkse variant van de Toto Select spint er garen bij, want er kan flink gewed worden op de oefenwedstrijden die de clubs in Turkije tegen elkaar spelen.

Fred is er ook weer. Drijfnat, maar gelukkig. Hij heeft zondagavond de bingo gewonnen in zijn hotel en krijgt nu een gratis Turkse massage plus een uitvergrote foto bij ondergaande zon. Bovendien ziet hij Feyenoord weer eens winnen. Gokkende Turken die hoopten op een stuntje van Neftchi Bakoe komen bedrogen uit, want Feyenoord maakt al snel korte metten met de ploeg van Reekers, die het niveau heeft van een hoofdklasser: 5-1.

Na afloop vertelt Verbeek dat hij tevreden is over het trainingskamp. Behalve technische vooruitgang heeft hij ook gezien dat de groep naar elkaar is toegegroeid. Onder meer door een poker- en golftoernooi. 'Ik heb aan deze week positieve energie overgehouden', zegt hij.

Fred ook, maar om heel andere redenen. Hij is op weg naar de Turkse massage en de fotosessie bij zonsondergang, al wordt dat laatste een lastig verhaal met deze regen. Maar ja, je kunt ook niet alles hebben als Feyenoord-supporter.

Binnenkort komen de foto's gemaakt door [FR12]Fred van het trainingskamp in Turkije online op FR12.nl