Dagdromen over Feyenoord

Het AD Rotterdams Dagblad stelt op deze plek de kandidaten voor die kans maken op de titel Rotterdams sporttalent van 2008. Vandaag deel 6: voetbalster Wendy Mulder De afstand tussen het ouderlijk huis van Wendy Mulder en Stadion Feijenoord is hemelsbreed nog geen twee kilometer.
Een klein stukje Strevelsweg en via de Bree over het viaduct naar de Kuip. De 16-jarige voetbalster droomt er nog steeds van om ooit haar talenten in het stadion van Rotterdams trots te mogen laten zien.,,Ik ben opgegroeid op Zuid. Ik ging weliswaar niet vaak naar Feyenoord kijken, maar het is wel mijn club. Ik zou het zo gaaf vinden als ik als voetbalster ooit voor die club mag spelen.''

Het zal nog even duren, want onlangs maakte Feyenoord bekend dat het ook volgend seizoen nog niet met een vrouwenvoetbalteam gaat starten. Maar Mulder heeft tijd. Ze is nog jong en één ding staat buiten kijf: ze heeft de kwaliteiten om het tot de top van het Nederlandse vrouwenvoetbal te schoppen. Niet voor niets is de Rotterdamse dit seizoen opgenomen in het opleidingsprogramma van de KNVB en de Hogeschool van Amsterdam (HvA), waar ze haar vmbo-opleiding combineert met een intensief trainingsprogramma.

,,Ik ben elke dag met voetbal bezig. Trainen en spelen. Op woensdag spelen we met HvA regelmatig een oefenwedstrijd tegen een eredivisieteam. Op vrijdag ga ik terug naar huis en op zaterdag speel ik met de B1 van mijn eigen club, DRL'', zegt de aanvalster.

Voor de 16-jarige Mulder is het een hele overgang om doordeweeks niet meer onder de beschermende vleugels van haar ouders te vertoeven en om als student te leven in Amsterdam. ,,We zitten er met 23 meiden. Het is hartstikke leuk en ik ga vooral fysiek erg vooruit. Ik ga er elke dag voor honderd procent voor.''

Het talent van Mulder werd al vroeg ontdekt. Buiten in het park, waar ze altijd met haar vader, haar broer en haar zusje aan het voetballen was, bij haar club DEH en bij de KNVB. Mulder vloog bij de meisjes van DEH over het hele veld. Meeverdedigen, ballen opeisen en scoren. Ze was veel te fanatiek voor het 'lang leve de lol-team' van DEH.

,,De bond adviseerde me om naar een andere vereniging te gaan om daar in een jongensteam te gaan voetballen. Ik ben naar DRL gegaan en speel nu in de B1. Fysiek is het allemaal wat harder, ook in vergelijking met Oranje onder 17, maar ik word er wel beter door.''

Met het Nederlands elftal onder 17 plaatste Mulder zich onlangs voor de tweede kwalificatieronde voor het Europees kampioenschap 2009 in Zwitserland. Oranje won van de Faeröer Eilanden, Turkije en Ierland. Mulder, die geen vaste basisplaats heeft, scoorde in de met 8-0 gewonnen wedstrijd tegen de Faeröer Eilanden éénmaal.

,,Ik ben spits en kan zowel als buitenspeler als in de punt van de aanval uit de voeten. Door mijn snelheid speel ik graag links- of rechtsbuiten, maar de positie van centrumspits ligt mij ook wel.''

In achttien interlands trof Mulder al tien keer doel. In de tweede kwalificatieronde, die in april wordt gespeeld, moet Nederland het opnemen tegen het sterke Duitsland, Oekraïne en Tsjechië. De internationale wedstrijden vormen een hoogtepunt in de nog prille carrière van de speelster van DRL. Mulder debuteerde als international in het team onder de 15. ,,In mijn eerste wedstrijd als basisspeler tegen België scoorde ik meteen. Ik krijg altijd wel een kick als ik een doelpunt maak. Onlangs verloren we met 4-1 van AZ, ik maakte het enige doelpunt tegen de beste keepster van Nederland. Dat vind ik dan toch leuk.''

Behalve de droom om ooit voor Feyenoord te spelen, heeft Mulder nog een wens, die waarschijnlijk sneller is te realiseren. Ze wil zo snel mogelijk naar de A-ploeg, het echte Nederlands elftal. ,,Ik wil op grote toernooien spelen. Afgelopen weken was het WK onder 17 in Nieuw-Zeeland. Wij haalden dat toernooi net niet. Doordat we in de kwalificatie voor het EK 2008 met 0-0 gelijk speelden tegen Engeland, kwalificeerde dat land zich voor het WK. Heel jammer. Ik heb veel naar Eurosport gekeken afgelopen tijd, waar de wedstrijden werden uitgezonden. Als ik die meiden van Engeland zag spelen, dacht ik constant: Daar had ik moeten staan.''