Hofs: 'Niet mislukt in De Kuip'

Echtgenote, dochtertje en vader trotseren, samen met een handjevol verstokte aanhangers van Vitesse, het miezerige regentje op het winderige Papendal. Zij zijn aan de rand van het trainingsveld in afwachting van Nicky Hofs, die na drie en een half jaar Feyenoord op huurbasis terugkeert naar Vitesse, zijn oude liefde.Zij moeten nog een uurtje geduld hebben. Trainer Hans Westerhof heeft zijn manschappen eerst naar het krachthonk gedirigeerd. De kleine Quincy ziet haar vader na dat lange wachten als eerste wanneer de selectie van Vitesse eindelijk arriveert. 'Hé, papa,' roept zij spontaan. 'Het is leuk erg hier.' De in Arnhem teruggekeerde 'verloren zoon' zwaait enthousiast naar zijn dochter.

Ondertussen praat vader Tonnie Hofs honderduit over zijn zoon. 'Nicky is zo blij dat hij weer terug is bij Vitesse. Hij was net elf jaar toen hij lid werd. De club had niet eens een elftal voor de c'tjes. Hij moest met de b-junioren meetrainen. Zijn hart ligt hier. Bij Feyenoord was het hem allemaal te zakelijk en de druk was enorm. Hij heeft daar eigenlijk geen moment lekker in zijn vel gezeten. Nicky moet kunnen lachen en dollen. Pas dan voelt hij zich goed.'

Na de korte veldtraining nuanceert Nicky de woorden van zijn vader. 'Ik heb in Rotterdam een mooie tijd gehad. Echt waar,' klinkt het uit zijn mond. 'Feyenoord is een prachtige club, met fantastische supporters. Natuurlijk was het anders dan bij Vitesse, maar het is beslist niet zo dat ik al die jaren met tegenzin van Arnhem naar Rotterdam ben gereden en andersom. Integendeel. Ik heb er veel geleerd en heb binnen en rond de club veel vrienden gemaakt. Het is een misverstand te veronderstellen dat ik het bij Feyenoord totaal niet naar mijn zin had.'

Tóch wilde Hofs weg uit de Kuip. Toen hij vorige week in de smiezen kreeg dat de kans klein was dat zich op de valreep nog een buitenlandse club voor hem zou melden, opperde hij de mogelijkheid of verhuur bespreekbaar was. Feyenoord stemde daarmee in. 'Er waren wat vage contacten met clubs uit het buitenland,' legt de middenvelder uit. 'Maar niets was concreet. Ook vanuit eigen land was er enige belangstelling, maar ik heb altijd gezegd dat ik als een buitenlands avontuur er niet inzat ik terug wilde naar Vitesse. Maandagavond laat was het rond, kort voor het sluiten van de transfermarkt.'

Feyenoord plukte Hofs halverwege het seizoen 2004-05 weg uit het Arnhemse Gelredome. In Rotterdam kwam hij nooit tot wasdom. Speelde weliswaar regelmatig zijn wedstrijden, pikte ook wel wat doelpuntjes mee, maar tot een vaste waarde groeide hij nimmer uit.

'Ik heb veel last gehad van blessures. Miste daardoor veel wedstrijden omdat ik me steeds weer terug in de basis moest knokken,' blikt hij terug. 'Ik vind niet dat ik bij Feyenoord mislukt ben. Ik mocht ook blijven, maar tijdens de voorbereiding voelde ik dat de trainer op het middenveld de voorkeur wilde geven aan het koppel Bruins-De Guzman. Nee, Verbeek heeft dat niet expliciet tegen me gezegd, maar als speler voel je dat aan. Op een plek op de bank had ik niet zo veel zin. Ik wil voetballen. Dat is mijn lust en mijn leven. Natuurlijk ben ik bij Vitesse ook niet verzekerd van een basisplaats, maar de kans dat ik die kan afdwingen is groter dan bij Feyenoord.'

Zijn hernieuwde kennismaking met zijn oude liefde beviel hem gisteren prima. 'Ik ben warm ontvangen. Zo veel is er niet veranderd bij Vitesse. En de meeste jongens ken ik al,' zegt hij opgetogen. 'Niet zo gek, want ik kwam regelmatig even buurten. Ik woon tenslotte op nog geen tien minuten van de club.' Lachend: 'Ik kan nu 's ochtends lekker uitslapen voordat ik moet trainen.'