Feyenoorders vermaken zich met Alpensurvival

Op verzoek van de spelersgroep schrapte Verbeek gisteren de middagtraining in Oostenrijk. In plaats daarvan trok de complete selectie naar Tirol's Adventure Park, aan de rand van Fulpmes, waar tussen de hoge bomen een parcours vol hindernissen wachtte. Vanaf platforms van soms wel achttien meter hoog, dienden de spelers zich al abseilend of via wankele touwbruggen van boom naar boom te bewegen.

De klauterende Feyenoorders hadden de grootste lol, al was niet iedereen zo gecharmeerd van de halsbrekende toeren. Samen met de aan zijn enkel geblesseerde Kevin Hofland, bleef Danny Buijs aan de grond. 'Ik heb hoogtevrees,' bekende de verdediger. 'Ik krijg al een hartaanval als ik op een flat sta.'

Ook Patrick Lodewijks ('Ik word al draaierig als ik in een diep bord kijk') sputterde tegen, maar de keeperstrainer liet zich uiteindelijk niet kennen. 'Het leek me toch wel een mooie manier om mijn hoogtevrees te overwinnen', sprak Lodewijks toen hij voldaan weer op de grond stond. 'Maar sommige stukken, waar je op een touw stond en wel dertig meter naar beneden keek, waren wel eng.'

Vooral de jongere spelers als Georginio Wijnaldum en Serginho Greene gilden het juist uit van de pret. Vooral als sommige angstige collega's – zwaar gehinderd door hun meer behendige medespelers - hevig schuddend het spoor bijster raakten. 'Een beetje zieken hoort erbij,' lachte Greene.

Verbeek, die met zijn staf het goede voorbeeld gaf, zag het allemaal geamuseerd aan. 'Voor sommige spelers is dit zwaarder dan een krachttraining,' sprak hij. 'Maar het is vooral een kwestie van techniek. Als je die niet beheerst, wordt het zwaar. Of ik hier nog wat over mijn spelers leer? Jazeker. Je ziet wie de durfallen zijn en wie alleen maar een grote mond hebben. Is het het praatje of het daadje? Dat haal je er wel uit. Verder is het gewoon leuk om een keer iets anders te doen. De jongens kwamen er zelf mee, dus heb ik programma wat omgegooid.'

In zijn klimmersoutfit slaagde Peter Bosz er gistermiddag zowaar in een paar uur niet te telefoneren over spelers. 'Maar ik kan er wel een paar kwijt raken,' grapte de technisch directeur, die nog een aantal overbodige spelers moet zien te slijten. 'Straks even goed tellen als we weer bij de bus zijn.'