''Het klinkt filosofisch, maar je moet niet de beste willen zijn''

Mentaliteit. Spirit. Passie. Die woorden staan nog altijd op het voorhoofd van Dennis van der Geest, ex-judoka, gebeiteld. Het wekt dan ook geen verbazing dat hij voor Feyenoord is. Maar dat zijn nou net niet de kenmerken die Van der Geest ertoe bewogen voor de Rotterdammers te zijn. Zijn vriendjes waren voor aartsrivaal Ajax, dus de voormalig topsporter koos voor Feyenoord.

''Toen al lekker tegendraads'', vertelt Van der Geest in de nieuwe Voetbal International. ''Een jaar later (1984, red.) werden ze meteen kampioen, omdat Johan Cruijff er speelde. Mooi was dat. Maar wat ik de laatste jaren zie bij Feyenoord, tja, het klinkt wat filosofisch, maar je moet niet de beste van Nederland willen zijn, je moet landskampioen willen worden.''

Hij legt uit: ''Ajax werd kampioen, omdat de rest zo slecht was, hoor je dan. Maar dat is wél waar het om draait. Punten pakken op de juiste momenten. Onder Ronald Koeman hadden we zeker een keer de titel moeten pakken. Het halve Nederlandse elftal bestond op een gegeven moment uit Feyenoorders.''

Dezelfde Koeman was geen fan van privétrainingen van spelers. Van der Geest snapt er niets van. ''Stefan de Vrij deed er alles aan om nog beter te worden, maar hij raakte zijn aanvoerdersband daardoor zelfs kwijt. Terwijl Koeman zelf toch ook na de trainingen extra oefende op zijn vrije trappen. Zonder die specialiteit was hij ook best een goeie voetballer, maar hiermee onderscheidde hij zich. Hiermee pakte hij prijzen.''