Ieder klein jongetje droomt ervan om profvoetballer te worden. En dan het liefst als spits of buitenspeler, zodat er ook gescoord kan worden. Eric Botteghin vindt een rol in de achterste linie echter het mooist. ''Verdedigen is zó'n prachtig vak, dat meen ik'', vertelt hij in Voetbal International.
''‘Ik ga er helemaal in op, gewoon omdat ik zo geniet van de werkzaamheden die er bij komen kijken. Het begint vaak al in de catacomben, met het oogcontact met je directe tegenstander. Dat gevoel dat hij degene is die jij vandaag van het scoren moet houden. Dat geeft een heerlijk gevoel, pure adrenaline. Het is niet zo dat ik in de spelerstunnel iemand ben van de intimidatie, van het tegenstanders bang maken; dat zit niet in mijn karakter.''
Met pure passie spreekt Botteghin over zijn positie. ''Ik hou van dat spel. Tijdens een wedstrijd voel ik ook nooit pijn, al trappen ze nog zo hard. Soms word ik een dag later wakker en denk ik: Verrek, een bloeduitstorting of een blauwe plek op mijn scheenbeen. Heb ik dan niets van gevoeld. Komt gewoon door de kick van het werk, van het duelleren. En daar hoort uitdelen en incasseren bij. Op het veld ben ik in staat tegenstanders op te vreten. Er is niets mooier dan dat.''
Place comments
You are currently seeing only the comments you are notified about, if you want to see all comments from this post, click the button below.
Show all comments