''Ik ging altijd naar de Kuip en opeens stond ik zelf op 't veld''

De veelgeprezen jeugdopleiding van Feyenoord brengt ieder jaar verschillende talenten voort. Niet elke jeugdspeler weet echter een basisplaats in het eerste te bemachtigen en sommigen vervolgen hun carrière elders. FR12.nl gaat iedere dinsdag in gesprek met deze voetballers. Deze week: Michel Franken.

Michel Franken was vier jaar actief in de jeugdopleiding van Feyenoord. De doelman speelde in verschillende jeugdelftallen van de Rotterdamse club en schopte het zelfs tot de wedstrijdselectie van het eerste elftal. In gesprek met FR12.nl kijkt de momenteel 21-jarige Franken terug op onder andere zijn tijd in de jeugd van Feyenoord, zijn periode bij het eerste elftal van de club en het afscheid van het profvoetbal.

Als 15-jarige jongen kwam Franken in 2009 in de jeugdopleiding van Feyenoord terecht. “Ik speelde een seizoen bij Spartaan ’20 en had daar een goed seizoen achter de rug. Er waren verschillende profclubs geïnteresseerd en in eerste instantie zou ik naar FC Utrecht vertrekken. Ik was daar al op gesprek geweest en zij waren het concreetst. Ik hoopte op belangstelling van Feyenoord, maar dat gebeurde niet. Ik zat op het Thorbecke College, waar Feyenoord mee samenwerkt, en via een docent kreeg ik te horen dat Feyenoord mij wilde spreken. Feyenoord had een aantal keren gebeld, maar onze huistelefoon was kapot dus wisten wij van niks", zegt hij lachend.

Het was voor Franken niet lastig om te kiezen tussen de geïnteresseerde club. “Ik ben toen uiteindelijk met Feyenoord in contact gekomen en na een aantal gesprekken ging ik in de jeugdopleiding van de club spelen. Het was een makkelijke keuze want ik ging vaak naar wedstrijden van Feyenoord en kwam uit Rotterdam.”

Franken kijkt met een goed gevoel terug op zijn tijd in de jeugd van Feyenoord. “Ik heb veel geleerd en veel mooie momenten meegemaakt in de jeugdopleiding. Ik kwam in het eerste jaar bij Feyenoord onder de 16 terecht en keepte daar gelijk alle wedstrijden. Daarna werden we kampioen met Feyenoord onder de 17. Ik speelde later voor Feyenoord onder de 18 en het jaar daarna werden we kampioen met Feyenoord onder de 19. In dat jaar speelden we ook de bekerfinale tegen PSV, maar helaas wisten we die niet te winnen.”

Franken (foto, geheel rechts) na het kampioenschap met de A1 van Feyenoord.

“De lichting waar ik in speelde, is nu het eerste van Feyenoord. Ik speelde samen met Sven van Beek, Jean-Paul Boëtius, Anas Achahbar, Terence Kongolo en Rick Karsdorp. Ook speelde ik met Karim Rekik, Kyle Ebecilio en Nathan Aké, die naar het buitenland vertrokken. Het waren allemaal goede spelers en de concurrentie was groot. We wisten van elkaar wat onze kwaliteiten waren en wat beter kon, daarom waren wij zo’n goed team.”

Rekik (Manchester City), Ebecilio (Arsenal) en Aké (Chelsea) vertrokken op jonge leeftijd naar het buitenland, wat niet voor rare gezichten binnen de selectie zorgde. “Ik zat bij Karim (Rekik, red.) in de klas en vond het hartstikke leuk voor hem dat hij deze kans kreeg. We gunden die jongens het allemaal om die stap te maken. Het is natuurlijk geweldig om voor zo’n Europese topclub te spelen. Als ik in hun schoenen had gestaan, had ik hetzelfde gedaan.”

In 2012 kwam een droom voor Franken uit. “Ik kreeg voorafgaand aan een training met de A1 te horen dat ik bij het eerste elftal mocht gaan trainen. Keeper Erwin Mulder was geblesseerd en Ronald Graafland en Boy de Jong waren allebei niet topfit. Ik trainde toen onder Ronald Koeman en werkte veel samen met Patrick Lodewijks. Ik zat ook een aantal wedstrijden bij de wedstrijdselectie, waar ik altijd naar uitkeek. Ik ging altijd met mijn vader naar de Kuip en opeens stond ik zelf op het veld.”

Franken, als speler van de A1 van Feyenoord, met de kampioensschaal.

“De eerste keer dat ik bij de wedstrijdselectie zat, was in de uitwedstrijd tegen PSV. Mijn hoogtepunt uit de tijd van Feyenoord is de bekerwedstrijd tegen NEC, waar ik ook op de reservebank zat. Ik vond het van tevoren wel spannend, maar besefte mij dat ik er moest staan als het nodig was. Het was een belangrijke wedstrijd en in de extra tijd scoorde Lex Immers het winnende doelpunt. Ik ging, met de andere spelers, helemaal uit mijn stekker. Normaal zou ik achter de televisie staan te springen, maar nu stond ik tussen de selectiespelers op het veld.”

Bijna was het moment daar dat Franken zijn debuut in het eerste elftal mocht maken. “Op een gegeven moment had Kostas Lamprou, die toen keepte, ook kleine pijntjes. Ik dacht dat ik zomaar mijn debuut voor Feyenoord kon gaan maken. Het gebeurde bijna, maar toch koos de trainer voor Lamprou in plaats van mij. Natuurlijk was het wel zonde, maar ik snapte de trainer volledig. Ik was pas achttien jaar en het zou een groot risico zijn als hij voor mij zou kiezen. Feyenoord is een grote club en je moet van goede huizen komen, wil je daarvoor keepen. Ik wil niet zeggen dat ik niet goed genoeg was, maar je hebt meer ervaring nodig om zo’n wedstrijd te keepen.”

“Ik speelde een aantal wedstrijden bij Jong Feyenoord maar omdat ik geen contractspeler was, was een verhuurperiode voor mij geen optie", vertelt Franken. "Na mijn periode als jeugdspeler kreeg ik te horen dat ik kon gaan uitkijken naar een andere club. Het was jammer, maar ik kon natuurlijk niet mijn hele leven bij Feyenoord spelen. Er waren verschillende profclubs geïnteresseerd, zoals Almere City en FC Volendam, maar dan zou ik een soort amateurcontract moeten tekenen.”

Franken, met doelman Lamprou, tijdens de warming-up voorafgaand Feyenoord - NEC.

“Omdat mijn laatste seizoen bij Feyenoord zo druk was, heb ik mijn havo-diploma niet kunnen halen, waar ik achteraf spijt van had. Ik heb toen de keuze gemaakt om mij te gaan focussen op een opleiding en te gaan voetballen bij een amateurclub. Ik kon mezelf daar als keeper ontwikkelen, want ik was nog jong.”

Ondanks dat het een bewuste keuze was, vond Franken het moeilijk om het profvoetbal los te laten. “Ik heb het er zeker moeilijk mee gehad. Ik kwam van Feyenoord en had bij het eerste elftal gezeten, dus ik zou het wel even laten zien. Het seniorenvoetbal is echter heel anders, dus het viel vies tegen. Het is hartstikke jammer dat het niet gelukt is om een profvoetballer te worden, maar ik kijk er met een goed gevoel op terug.”

Franken vertrok toen naar amateurclub Capelle, waar hij nauwelijks aan voetballen toekwam. “Dat was heel moeilijk”, stelt hij. “Ik had Nick van der Ploeg voor me, die in het verleden voor FC Dordrecht keepte. Hij was de vaste keeper bij Capelle en het was lastig om daar tussen te komen. Het was jammer en ik vertrok naar VV Smitshoek. Daar was het echter hetzelfde geval, een verloren seizoen.”

Michel Franken (foto, links), als speler van VV Capelle, na afloop van de verloren bekerwedstrijd tegen FC Groningen. (Via: VV Capelle)

“In mijn hoofd vond ik het hartstikke kut dat het zo ging”, zegt hij. “Ik kwam uit het profvoetbal en toen het niet lukte in het amateurvoetbal begon in aan mezelf te twijfelen en vroeg ik mezelf af of ik wel écht zo goed was als iedereen altijd zei. Mensen om mij heen hebben mij daar mee geholpen en bleven in mij geloven. Sommige mensen denken nog steeds dat ik het profvoetbal nog kan halen, daar put ik dan vertrouwen uit.”

“Omdat ik bij Capelle en Smitshoek bijna niet speelde, koos ik er voor omdat volgend jaar bij CVV Zwervers te gaan spelen. Vrienden van mij spelen daar ook en hebben mij overgehaald om daar te gaan spelen. Ik ga daar proberen om er vol te voor gaan en wie weet hoe het gaat lopen. Misschien krijg ik ooit nog wel eens kans bij een profclub.”

Ondanks dat het Franken niet lukte, kijkt hij met trots gevoel naar zijn oude teamgenoten uit de jeugd van Feyenoord die het profvoetbal wél wisten te halen. “Het is heel knap dat zoveel jongens het profvoetbal hebben gehaald, ik heb daar veel bewondering voor. Af en toe spreek ik nog jongens uit die tijd en dan is het weer lachen, gieren, brullen zoals toen. Ik vind het knap dat zij op zo’n jonge leeftijd al belangrijk zijn voor hun team.”