Column: Ik ga je (toch) missen Ruben, bless!

Op de een of andere manier schijn ik een zwak te hebben voor de underdog. Van de spelers die het meest kritiek krijgen, al dan niet terecht, hoop ik altijd dat juist zij een prima wedstrijd op de mat leggen. Ik heb me de laatste jaren regelmatig opgeworpen als een soort van beschermheer van spelers als Bruins, Cabral, Mulder, Immers en de laatste jaren ook van Ruben Schaken. Soms tegen beter weten in en soms omdat ik ook echt in die spelers geloofde. Hoe meer er wordt gezeurd en geklaagd over bepaalde spelers des te meer ik achter diezelfde spelers ging staan. Lekker tegen de stroom in; niet meehuilen met de wolven.

Ruben Schaken kwam in de zomer van 2010 naar Feyenoord. Schaken en Auassar , beide van VVV-Venlo, werden ontdekt door de man waar Feyenoord ooit veel plezier aan heeft beleefd, maar in zijn laatste periode vooral uitblonk door spelers te halen die het niveau van Feyenoord absoluut niet aankonden. Ene constant zuchtende Leo B.

Echt succesvol was de overstap van het duo niet. Het tweetal zat meestal op de bank en zij mochten soms, bij gebrek aan beter, invallen bij Feyenoord één. Schaken raakte tot overmaat van ramp ook nog eens behoorlijk geblesseerd, al was er niemand die dat echt was opgevallen. Zo hoorde je op de tribune nog weleens: waar is die Schaken eigenlijk gebleven joh? Geblesseerd, drie maanden alweer? Oké, niet gemist.

Ik had altijd een beetje te doen met Schaken wanneer hij inviel. Als hij dan werd aangespeeld dacht ik vaak: ‘doe nou niet joh, doe het die arme jongen niet aan.’ Vaak had dat aanspelen van Schaken hoongelach tot gevolg als hij weer eens de bal verspeelde. Het was meer dan duidelijk dat Schaken het niveau van Feyenoord niet aankon. Het niveau was al niet bijster hoog in dat seizoen, dus je kunt je voorstellen hoe het niveau van hem toen was.

Het jaar erop leek er misschien wel een wonder te voltrekken. Een andere Schaken stond op. Ruben speelde zich in de basis en beleefde een fantastisch jaar bij Feyenoord. Hij was een plaag voor elke verdediging en zijn status veranderde snel van miskoop naar koning van de assist. Ook in zijn derde seizoen bij Feyenoord, het tweede van Koeman, liet hij zijn waarde blijken. Schaken werd zelfs opgeroepen voor het Nederlands elftal en scoorde ook nog meteen in zijn eerste interland tegen het altijd lastige Andorra (nooit onderschatten!).

Wie in 2010 had voorspeld dat Schaken in 2012 zou debuteren in het Nederlands elftal was waarschijnlijk door wat mensen in witte jassen meegenomen en afgevoerd naar een plaats waar het niet zo zou opvallen als je wartaal uit zou slaan. Ondanks die twee goede seizoenen zie je in Rotterdam, buiten Schaken zelf, niemand lopen in een Feyenoord-shirt met rugnummer 27. Ook verwacht ik niet dat je bij een avondje van de fanclub van Ruben Schaken (als die al bestaat) uren in de rij moet staan voordat je naar binnen kan. Waar de Rotterdamse jeugd zich de laatste jaren graag wil spiegelen aan Guidetti, Pellè en Clasie zijn er denk ik niet veel jongetjes die zich bij partijtjes voor willen doen als Ruben Schaken.

Zijn naam zal je ook niet vaak gescandeerd horen worden in de Kuip. Wanneer je zijn naam op de tribune hoort is het meer in de trant van: ga nou diep, blijf nou staan of geef nou eens een goede voorzet! Toch is Schaken een prima gozer, kan zich goed verwoorden, ‘blesst‘ jan en alleman en snoert hier en daar wat mondjes. Niets mis mee. Hij is simpelweg niet het type speler dat snel populair wordt.

Dit bijna afgelopen seizoen is helaas niet echt het jaar van Ruben geworden. Schaken was niet langer onomstreden dé rechtsbuiten van Feyenoord, Koeman experimenteerde met soms Armenteros dan weer Verhoek aan de rechterkant. Dat die er nog minder van bakten dan de uit vorm zijnde Schaken mogen zij zich behoorlijk aantrekken.

Persoonlijk heb ik, met uitzondering van het eerste jaar, Schaken altijd graag zien spelen. Niet altijd even goed maar wel vaak gevaarlijk en altijd met de nodige diepte in zijn spel. Verder heeft Schaken een geweldige voorzet al komt deze er, zeker in dit jaar, veel te weinig uit. Zondag staat in het teken van het afscheid van Ronald Koeman en, in het ergste geval, misschien ook wel van jongens als Pellè, Martins Indi, Janmaat, de Vrij en Clasie.

Persoonlijk houd ik er rekening mee dat het ook weleens het laatste optreden van Schaken in het heilige rood-wit kan zijn. Schaken wil nog een keer de sprong maken naar een buitenlandse club en dit lijkt het uitgelezen moment voor hem om die droom waar te maken. Dat Real, Barca of City niet op de stoep zullen staan lijkt mij duidelijk maar een leuk clubje in een ver warm landje is zeker niet uitgesloten.

Ruben, mocht het tot een vertrek komen, het ga je goed. Ik zal je missen! Bless.

@FRGerardo