Column: Immers bij kansloos WK in Brazilië

De 48-jarige Gerard - getrouwd (helaas dames), twee kinderen en woonachtig te Oud-Beijerland - heeft alle grote successen van Feyenoord bewust of onbewust meegemaakt. Hij is al sinds 1975 aan de club verbonden met een seizoenkaart. Vak U is zijn thuisbasis al heeft hij in die bijna veertig jaar genoeg andere plekken in De Kuip aangedaan. De bevlogen supporter houdt het graag simpel, maar concludeert dat het voetbal en dan met name Feyenoord steeds complexer worden. Dat heeft de geboren Feyenoorder doen besluiten de pen te doen pakken. Frustraties en momenten van intens geluk worden onder woorden gebracht.

In mijn lange carrière als supporter van Feyenoord heb ik zelden een speler meegemaakt waar zoveel verschillende meningen over bestaan als Lex Immers. Vele spelers werden op handen gedragen en beschouwd als ware helden. Aan de andere kant waren er net zoveel of misschien wel meer die werden uitgelachen, weggehoond of niet geaccepteerd werden om uiteenlopende redenen.

Nooit zag ik Feyenoorders lopen met shirtjes van Van Loen, Lurling of Charisteas. Mocht dit wel zo zijn dan was dit waarschijnlijk het gevolg van een verloren weddenschap. Er zijn honderden spelers in de historie geweest die het niveau voor Feyenoord absoluut niet aan konden. Weinig reden voor discussie dus, niet goed genoeg. Simpel. Het ‘geval’ Immers is echter anders. Daar is juist volop reden voor discussie. Een duidelijk gevalletje ‘love him or hate him’.

Het begon eigenlijk al in de voorbereiding op het seizoen 2012/13. Immers werd toen nog met redelijk enthousiasme van velen gekocht of wat achteraf bleek gehuurd. Ik vermoed dat toen niet iedereen even goed op het spel van Immers had gelet bij ADO. Immers was duidelijk geen ‘10’ die het spel verdeelde en medespelers met splijtende passes voor de keeper zette. Het was ook niet iemand die er wel even op zijn gemak 25 inschoot. Hij heeft geen techniek waar je de vingers bij aflikt, hij is geen speler die de bal fluitend duizend keer hooghoudt of andere balkunsten uithaalt zonder het een en ander af te scheuren.

Toch kwam er na wedstrijden al kritiek op het spel van Immers en dan met name over het missen van kansen. Iets dat toch al bekend was? Het werd met de week erger, zeker na de wedstrijd tegen Dinamo Kiev in de voorronde van de Champions League. In de competitie wist Immers ook nog niet altijd het net te vinden. Lex-haters gingen hard schreeuwen en de mensen zonder mening dachten: ‘Ach, als zij zo hard schreeuwen dat Immers er niets van kan dan zal het wel waar zijn’.

Het begon langzamerhand zelfs een beetje op een hetze te lijken. Heel vervelend voor iemand die met ziel en zaligheid voor onze fantastische club speelde. Elk verloren duel werd voor het gemak maar even op het conto van Immers gezet. Fijn dat hij zo hard werkt maar hè…dat is lang niet voldoende om in het Feyenoord-shirt te mogen voetballen was een veelgehoorde kreet.

Ikzelf werd met de week echter meer fan van Immers. Hoe meer hij werd afgezeken des te fanatieker ik werd. Lekker tegen de stroom in. Nog feller in de discussie wanneer Lex weer eens naast de palen schoot, maar zeker nog harder juichen wanneer juist hij scoorde voor Feyenoord. Even duidelijk laten merken dat het toch vooral ‘mijn’ Lex Immers was die scoorde, de verguisde Lex Immers.

Inmiddels had Lex wel zijn eerste doelpunten gemaakt voor Feyenoord. Hij ging wel nog vrolijk door met het missen van kansen, maar de nadruk werd plots op andere dingen gelegd. Gelukkig maar. Zijn geweldige drive, doorzettingsvermogen en inzet werden vanaf dat moment door velen geroemd, ook door de echte kenners, trainers en medespelers.

Sterker nog, de kenners zagen Lex als een belangrijke pion in het spel van Feyenoord. Natuurlijk waren er nog steeds Feyenoorders te vinden die het een schande vonden dat Immers in Feyenoord 1 mocht spelen, maar die begonnen langzamerhand in de minderheid te raken. Immers scoorde in zijn eerste jaar in de Kuip 12 goals, een zeer respectabel aantal en ook meer dan de veel geroemde Otman Bakkal in het jaar ervoor. Dat daar ook een aantal penalty’s bij zaten mag voor mij de pret niet drukken. Deze schijnen namelijk ook gewoon mee te tellen.

Ook in het huidige seizoen geeft Immers zowel de haters als de lovers voldoende reden tot discussie, hij scoort, mist, struikelt, passeert, vecht, strijdt,valt, juicht, huilt, creëert, verziekt enzovoort, enzovoort. Ik geniet in ieder nog wekelijks met volle teugen van het spel van Immers. Eén van de weinigen in dit elftal die speelt als een Feyenoorder, voorop in de strijd. Altijd!

Na het uitvallen van Strootman verwacht niemand iets meer van het WK. Als die Van Gaal nou een klein beetje humor heeft (kans is klein, ik weet het) dan neemt hij Immers gewoon meer naar Brazilië. Gewoon voor de lol, voor de discussie. Om de helft van Nederland gek te maken van onbegrip en pure woede. De andere 50%, mijn helft, zal met pure blijdschap achter de buis gekluisterd zijn.

@FRGerardo