De 48-jarige Gerard - getrouwd (helaas dames), twee kinderen en woonachtig te Oud-Beijerland - heeft alle grote successen van Feyenoord bewust of onbewust meegemaakt. Hij is al sinds 1975 aan de club verbonden met een seizoenkaart. Vak U is zijn thuisbasis al heeft hij in die bijna veertig jaar genoeg andere plekken in De Kuip aangedaan. De bevlogen supporter houdt het graag simpel, maar concludeert dat het voetbal en dan met name Feyenoord steeds complexer worden. Dat heeft de geboren Feyenoorder doen besluiten de pen te doen pakken. Vanaf deze week verschijnt er dan ook wekelijks een column van hem. Frustraties, die zeker nu opspelen, en momenten van intens geluk worden onder woorden gebracht.
Zaterdagmorgen, het belooft een mooie dag te worden. Het zonnetje schijnt, krantje, ontbijtje, bakkie thee erbij. Heerlijk! Ik had mezelf voorgenomen het vandaag rustig aan te doen, niet te druk maken, relax. Tijdens het ontbijt toch even Twitter checken of er nog iets belangrijks was gebeurd en dan natuurlijk vooral wat Feyenoord betreft. En wat lees ik tot mijn grote verbazing: “Feyenoord-spelers klaar met Pellè”.
Nu schrik ik niet snel meer van klagende Feyenoord-spelers, praatjes genoeg tenslotte. En ach, dat het dan niet altijd lukt op zondagmiddag half drie, kniesoor die daar op let. Wat mij dan weer wel verbaast is dat het deze keer gaat over de man die Feyenoord de afgelopen twee jaar toch heel veel goeds heeft gebracht . Zonder zijn doelpunten hadden we toch een stuk lager gestaan op de ranglijst.
Toegegeven, ook ik erger mezelf regelmatig aan de maniertjes van Graziano en met het uitdelen van elleboogstootjes benadeel je natuurlijk vooral de club en jezelf. Al vind ik persoonlijk dan wel weer dat je voor een ferme tik in het gezicht van één van hunnie toch vooral beloond zou moeten worden, met een Ferrari of zo…of een vakantie naar Saint-Tropez.
Maar Pellè laat het in ieder geval wel zien op de momenten dat het er om gaat. En daar kan een deel van de selectie toch echt een voorbeeld aan nemen. Grote praatjes in de week voorafgaande aan de kraker tegen Ajaks waren er immers. We pakken ze, we weten wat het betekent voor onze supporters en we hebben de titel nog niet afgeschreven.
Mooie teksten, niets mis mee, maar laat het dan verdomme eens zien, juist tegen dat addergebroed! Nul strijd, nul beleving, nul opstootjes, nul gekke overtredingen (op het elleboogje na, die voor die vier wedstrijden schorsing ook wel iets harder had mogen zijn). Maar wel met je armen het publiek opzwepen als een Van Vossen in zijn beste jaren. Prima hoor maar laat het dan zelf ook eens zien meneer Vilhena en trek niet bij elk duel je pootje terug.
Eerlijk. Het stadion was redelijk stil zeker voor een wedstrijd tegen de vijand, maar het is mede aan de spelers die Kuip te laten ontploffen. En geloof mij daar is niet heel veel voor nodig. Gewoon laten zien dat je wil winnen, ten koste van alles!
Het gekke is dat een deel van de selectie zich vooral stoort aan diegenen die juist wel over een echte winnaarsmentaliteit beschikken. Koeman, Mathijsen, en nu dan aan zo schijnt Pellè. Vermoed dat onze jongens moeite hebben met die echte wil om te winnen. Zij willen gewoon een lekker balletje trappen, beetje trucjes uithalen op plekken in het veld waar het echt niet kan. Winnen is leuk maar hè… er zijn ergere dingen ! Bovendien, we spelen nu wel voor Feyenoord maar dat is natuurlijk maar tijdelijk. De zaakwaarnemers zijn druk bezig om ons zo snel mogelijk weg te brengen naar verre, warme landjes. Lekker nog meer geld verdienen, kunnen we misschien wel tien playstations kopen. Kicken!
Waar ik mezelf ook vreselijk aan heb gestoord is het bericht dat Koeman, volkomen terecht, ontevreden is over de instelling van Bakkal en Armenteros. Dit is toch helemaal ‘the bloody limit’! Je mag in het heilige rood-wit van Feyenoord spelen, je krijgt er ook nog een vorstelijk salaris voor en je bent te bepleurd om in die 7 à 8 uurtjes training in de week je volledig in te spannen ? Ik denk stiekem nog steeds dat we de broer van Otman hebben binnengehaald, want deze is toch echt heel veel minder dan de Bakkal die wij twee jaar geleden naar Rusland hebben zien vertrekken.
Diezelfde Bakkal, waarvan iedereen dacht dat hij Immers wel even uit de basis zou spelen, heeft werkelijk niets toegevoegd aan Feyenoord en dat mag hij zichzelf behoorlijk aanrekenen. In veel opzichten de betere en slimmere voetballer dan Immers, maar op basis van een gebrek aan inzet en mentaliteit absoluut in de schaduw van onze nummer tien. Voor Armenteros geldt min of meer hetzelfde. In principe ook een betere voetballer dan Schaken en Verhoek, maar de manier waarop deze jongen loopt te voetballen is echt om je dood te ergeren.
Iedere speler die bij Feyenoord mag spelen zou toch moeten weten dat een Feyenoord-supporter veel accepteert , slecht spelen mag en kan, maar hier in Rotterdam wordt nooit geaccepteerd dat je met minder dan 100% inzet speelt.
Sterker door strijd, weten jullie nog?
@FRGerardo
Op- en aanmerkingen zijn altijd welkom!
Place comments
You are currently seeing only the comments you are notified about, if you want to see all comments from this post, click the button below.
Show all comments