Dat Jean-Paul Boëtius zo nuchter blijft onder alle lofuitingen, verbaast zijn moeder niet. Moeder en zoon praten veel met elkaar over hoe snel het met hem ging. 'Jean-Paul is christelijk opgevoed', zegt moeder Boëtius. 'We praten vaak over het leven. Dat de mensen enthousiast zijn over zijn spel, vind ik leuk. Maar wat ik het allermooiste vind, is dat hij normaal blijft doen. Het zal bij mijn zoon nooit naar zijn bol stijgen. Ik probeer hem niet te veel artikelen te laten lezen. Laat hem maar lekker voetballen.'
In de familie Boëtius wemelt het van de aanhangers van Feyenoord. Zondag zei de linkerspits te geloven in een geslaagde greep naar de titel. 'Dat is geen grootspraak', zegt zijn moeder. 'Dat moet ook. Alleen dan kun je dat doel ook bereiken.'
En altijd is er die kenmerkende glimlach. Boëtius is een vrolijke jongen. 'Bijna altijd', zegt zijn moeder. 'Als hij slecht heeft gespeeld of verloren, dan gaat hij even liggen. En dan gaan we gewoon verder. Nee, hij huilde als kind weinig. Weet je wanneer wel? Hij wilde vroeger altijd keepen als hij buiten op het veldjewas. Ook bij Feyenoord, als er een keeper te weinig was op de training. Dan liep hij weer met keeperhandschoenen aan. Als het niet lukte, huilde hij weleens. Maar over het algemeen is hij blij en vrolijk. Jean-Paul is een fijne jongen.'
Place comments
You are currently seeing only the comments you are notified about, if you want to see all comments from this post, click the button below.
Show all comments