\'Bruno leert snel\'

Bruno Martins Indi (20) moet Sparta Praag donderdagavond van scoren afhouden in de play-offs voor een plaats in de groepsfase van de Europa League. Reken maar dat de verdediger van Feyenoord alle informatie over de tegenstander die tot hem kwam, als een spons heeft opgezogen.

Op een vrijdag in maart van dit jaar hing hij ineens in de deurpost van de Fred Blankemeijer Zaal in De Kuip, tijdens de persconferentie van Ronald Koeman voor de uitwedstrijd tegen De Graafschap. De trainer-coach van Feyenoord ontwaarde hem, grinnikte, keek over de zaal heen en zei: “Je speelt linksback, Bruno. Ga anders even zitten, misschien leer je er nog wat van.”

De zaal keek om. Daar stond hij. Bruno Martins Indi. Zwijgend, met de armen over elkaar, een tandpastalach en twee opengesperde ogen.

Mediatraining

Hij wilde wel eens weten hoe Koeman dat nou deed, de pers te woord staan. Zelf was Bruno zich toen, tegen het einde van zijn seizoen van de doorbraak, nog aan het bekwamen in het pareren van lastige vragen van journalisten. Op eigen verzoek was hij bij Feyenoord een tijdje eerder begonnen met mediatraining.

Nu oefent Bruno nog steeds geregeld op het geven van interviews. Alle verhalen met lange quotes van hem erin leest hij steevast vóór publicatie kritisch door, woord voor woord. “Want dat hoort ook bij mijn vak.”

Het tekent zijn bijna eindeloze gedrevenheid, leergierigheid en nauwkeurigheid, kwaliteiten die hem ook als voetballer typeren. Waar andere Feyenoorders ervoor terugdeinzen om op de als afstandelijk betitelde Koeman af te stappen, bestookt Bruno zijn trainer voortdurend met vragen. Hij stelt er alles aan te doen om de ideale prof te worden, geleerd als hij heeft van zijn fouten uit het verleden.

Zoals die in augustus 2010, na zijn puike debuut in het eerste. Als achttienjarig jochie schamperde Bruno voor een bataljon journalisten over spits Elimane Coulibaly van AA Gent: "Wie is Coulibaly dan?" De week erop schakelde Coulibaly Feyenoord met een winnende treffer uit in de play-offs van de Europa League en stond Bruno voor joker.

Rood

Een maand later ging de Feyenoord-verdediger opnieuw in de fout. Bruno kreeg in een wedstrijd tegen NAC Breda rood van Ruud Bossen, waarop hij in blinde woede met zijn borst vooruit expres tegen de scheidsrechter op botste. Gevolg: een schorsing van drie duels.

In die tijd had ik nog grote twijfels over Bruno’s kwaliteiten. In zijn eerste jaar in Feyenoord 1 kwam hij op me over als een ietwat beperkte verdediger. Te vaak vond ik hem onnodige overtredingen maken en dom balverlies lijden. Dat akkefietje uit bij NAC gaf me het idee dat hij een vaatje buskruit was.

En dan waren er nog de verhalen die op Varkenoord over hem de ronde deden. Op het jeugdcomplex van Feyenoord werd gezegd dat Bruno de neiging had te gaan ‘zweven’ na wat goede prestaties. Ook werd gesteld dat hij nog iets te veel onwenselijke karaktertrekken van een straatjongen had.

Misschien was dat ook wel zo, toen. Nu niet meer. Nu roemt iedereen bij Feyenoord zijn lieve en opgeruimde karakter. Sinds vorig seizoen woont Bruno samen met zijn vriendin, met wie hij in maart dochtertje Zoë kreeg. Die stabiele thuisbasis gaf hem de rust die hij nodig had. Je zag hem per maand beter worden, later zelfs per week.

Oranje

Niet voor niets bracht Koeman zijn naam al vóór de zomer in verband met Oranje. Dat leek me een beetje vroeg. Maar nu Bruno zich staande heeft gehouden tegen Dinamo Kiev (als centrumverdediger) en het Belgische nationale elftal (als linksback), zijn al mijn twijfels over hem weggevaagd.

Bruno is misschien geen natuurtalent, hij heeft wél de fysieke en mentale kracht, de uitstraling, de onverstoorbaarheid en de wilskracht die een topverdediger nodig heeft. En, ook niet onbelangrijk: aan de bal wordt hij steeds slimmer en behendiger.

Het is alsof zijn mogelijkheden van elastiek zijn. Elke keer worden ze een stukje verder opgerekt. Nu maar hopen dat er niets knapt.

Door: Sander van Hal