Manu: 'Mijn tijd komt nog wel bij Feyenoord'

Elvis Manu leerde voetballen op het grasveldje achter de flatwoningen aan de Van Almondestraat in de Dordtse Zeehavenbuurt. Hij woont nog op dezelfde plek, bij zijn vader, maar er is veel veranderd . Op het grasveld staan nu speeltoestellen en de inmiddels 18-jarige Manu verdient zijn brood als profvoetballer.

Feyenoord koestert het talent van Elvis Manu. De jonge Dordtenaar zette onlangs een handtekening onder een verbintenis van drieënhalf jaar. De rest van dit seizoen mag de A-junior die een paar keer op de bank zat bij Feyenoord 1, verder rijpen en zich laten zien bij eredivisionist Excelsior. ,,Ik kijk er naar uit. Een flinke stap vooruit, maar mijn doel is slagen in De Kuip. Dat is mijn droom,’’ aldus Manu die op 3 januari met Excelsior naar het Turkse Lara vliegt voor een trainingskamp.

Het verhaal van Elvis Manu, dat veel overeenkomsten kent met de eerste pagina’s van oude stripverhalen over voetbalhelden, begint in de Zeehavenbuurt in Dordrecht. ,,Ik was altijd buiten met mijn vrienden aan het voetballen. Mijn overbuurjongen Josiemar van de Werp, hij voetbalt nu bij ASWH, was de beste van ons groepje. Eigenlijk heb ik altijd tegen hem opgekeken. We hebben ook allebei bij Excelsior gespeeld, hij in C1 en ik in D1. Mijn eerste club was Fluks. Ik heb daar één jaar in F1 en één seizoen in E1 gespeeld. Maar ik voelde me daar een beetje eenzaam en koos voor SSW waar ook de meeste van mijn vrienden voetbalden. Wat ik voor een voetballer was? Een balverliefde pingelaar die altijd wilde scoren. Als ik niet scoorde was ik niet te genieten.’’

Bij SSW kon Elvis Manu zijn ei niet kwijt en ging terug naar zijn oude club. ,,Alleen Fluks was inmiddels gefuseerd en was SC Amstelwijck geworden.’’ Op een toernooi bij EBOH werd hij gescout door Feyenoord . ,,Ik was al eerder opgemerkt, maar Feyenoord was mij uit het oog verloren toen ik bij SSW voetbalde.’’

Feyenoord stalde Manu, die ook werd geselecteerd voor Oranje onder twaalf, bij Excelsior. ,,Om een jaartje te wennen. Achteraf is die periode goed geweest. Het was toch een pittige overgang.’’

Een jaar later mocht Manu terug naar Feyenoord en kwam in D1 terecht, het elftal van Jean- Paul van Gastel. ,,Een moeilijk jaar. Ik was dat seizoen veel geblesseerd aan mijn lies en hamstrings. Ik had ook moeite met het vele op en neer reizen van Rotterdam naar Dordrecht. Ik zat ook in Rotterdam op school. Maar ik wilde niet opgeven.’’

Manu bleef overeind en werd twee jaar later met C1 kampioen. ,,We stonden halverwege het seizoen dertien punten achter op koploper PSV, maar we hebben die achterstand toch nog goed gemaakt.’’ Manu kwam daarna in B2 kwam en ook in Oranje onder zestien. ,,Dat jaar had ik pas het besef dat ik misschien wel eens profvoetballer zou kunnen worden. Ik heb ook voor mezelf de knop omgezet en de focus helemaal op het voetballen gericht. Ik mocht als eerstejaars al snel af en toe met B1 meedoen en na de winterstop mocht ik helemaal over. Daar liep ik tussen jongens als Stefan de Vrij, Luc Castaignos en Bruno Martins Indi. In het tweede jaar in B1 werd door trainer Cor Adriaanse de nadruk op discipline gelegd. Ik draaide een goed jaar,. Scoorde ook 22 doelpunten in 22 wedstrijden.’’

Vorig seizoen kwam in A1 en bij Oranje onder negentien, mocht onder Mario Been een paar keer met de selectie meetrainen en zat in de thuiswedstrijd tegen Excelsior zelfs op de bank. ..Genieten was dat.’’ Na de winterstop scheurde Manu echter zijn meniscus. ,,Ik heb ik niet meer gevoetbald dat seizoen. Ik heb het in die periode echt moeilijk gehad, maar dit seizoen in A1 toch weer de draad opgepakt.’’

Tegen Heracles en Heerenveen zat Manu opnieuw op de bank bij het eerste , maar kreeg geen speeltijd. ,,Erg jammer, ik was er klaar voor. Maar mijn tijd komt wel. Nu wil ik me eerst bij Excelsior bewijzen.’’