Onno Jacobs: Gegokt en verloren (V)

Reeds lange tijd is het vertrek van financieel directeur Onno Jacobs een vurige wens van vele Feyenoord-supporters. Bij diverse gelegenheden is dit kenbaar gemaakt; middels spandoeken, tijdens gesprekken met de Vrienden van Feyenooord, op internet, door een groot deel van de verzamelde supporters na afloop van de thuiswedstrijd tegen De Graafschap. En zo kunnen we nog wel even doorgaan.

Deze vurige wens heeft uiteraard niets met de persoon te maken, maar alles met zijn functioneren. Beter gezegd: Met zijn disfunctioneren. In elk zichzelf respecterend bedrijf, zou een directielid worden afgerekend op de puinhoop die Onno Jacobs er bij Feyenoord van gemaakt heeft. Als de persoon in kwestie al niet de eer aan zichzelf houdt. Zo niet bij Feyenoord…

Voor het weekend hebben we in vier uitgebreide delen uiteengezet waarom wij vinden dat Onno Jacobs op basis van zijn werkzaamheden als financieel directeur van Feyenoord ongeschikt is voor zijn functie. De cijfers spreken boekdelen. Onno Jacobs treedt gedurende het boekjaar (lees: seizoen) 2005-’06 als financieel directeur in dienst bij Feyenoord, een boekjaar dat Feyenoord is begonnen met een negatief eigen vermogen van € 2.904.000. Ultimo juni 2010 bedroeg het eigen vermogen maar liefst € 34.822.000 negatief! Wij vragen ons af of deze cijfers op zichzelf al niet meer dan genoeg zijn om met een dergelijk advies (ontslag Onno Jacobs) te komen. Immers, bij welk bedrijf kan een financieel directeur die eindverantwoordelijk is voor dergelijke cijfers nog aanblijven? Nergens! Zonder interventie van de Vrienden van Feyenoord was een faillissement immers angstvallig dichtbij gekomen.

Vandaag deel V:

We kijken even terug naar datgene in de eerste vier delen gepubliceerd is. Waarschijnlijk hebben die berichten wel wat vragen bij u opgeroepen. Dat financieel verantwoordelijke Onno Jacobs nooit akkoord had mogen gaan met het aantrekken van alle dure spelers moge nu duidelijk zijn. We hopen ook dat u inziet dat men niet van de gemaakte fouten heeft geleerd. Immers na het aantrekken van de groep Makaay, Van Bronckhorst, Hofland en De Cler, verergerde men de situatie door het aantrekken van voornamelijk Sekou Cissé en Karim El Ahmadi. Ook aankomende transferperiode lijkt men bereid tot het aantrekken van een dure spits middels externe gelden.

Ondanks dat Martin van Geel, wie weet na het lezen van de stukken van de Varkenoordgroep, aangaf dat aankloppen bij de externe financiers een allerlaatste redmiddel zou zijn wist Feyenoordwatcher Martijn Krabbendam te melden dat men toch wel degelijk een spits op het oog heeft. Daar gaan we weer. Onno en consorten lijken dus nog steeds niet te begrijpen hoe we in de huidige situatie terecht zijn gekomen. Zelfs een ezel stoot zich niet drie keer aan dezelfde steen. Dat men überhaupt de optie onderzoekt om een dure spits middels externe gelden aan te trekken is tekenend voor het blijkbaar nog immer heersende wanbeleid.

In deze conclusie gaan we eerst nog even terug naar het FIF. Uit een analyse over de eerste vier publicaties en bestudering van de jaarcijfers komen een aantal vreemde zaken naar voren. Eén daarvan is de omzetting van het FIF 2008 in het ‘nieuwe’ FIF. Zoals gepubliceerd, en gewoon in de jaarcijfers te vinden, past Feyenoord op 30 juni 2009 het FIF 2008 aan zodat er, volgens eigen zeggen, “een werkbaar model ontstond om een kwaliteitsimpuls aan het eerste elftal te geven”. Door deze wijzigingen werd deelname aan het FIF voor investeerders eerder een risicoloze bankrekening met een hoog rentepercentage dan een risicovolle investering.

Voor deze investeerders betreft een dergelijke investering een belegging. Normaliter is een van de kenmerken van een belegging dat een investeerder een financieel risico loopt dat zijn investering niet of slechts gedeeltelijk wordt terugbetaald. Dit risico is echter in het ‘nieuwe’ FIF volledig afgewenteld op Feyenoord omdat de gedane inleg gegarandeerd wordt uitgekeerd (inclusief 5% jaarrente), oftewel het is een loterij zonder nieten voor de betreffende investeerders.

Opvallend is het dat op de dag van de omzetting er slechts 3,875 miljoen euro in het fonds zit. Slechts een dag later, 1 juli 2009, wordt bekend gemaakt dat Feyenoord de strijd om Sekou Cissé gewonnen heeft. Feyenoord betaald hiervoor een transfersom die hoger is dan het bedrag dat in het fonds zit, waar bovendien al een deel van is gebruikt bij het aantrekken van Karim El Ahmadi die voor meer dan 5 miljoen euro van club wisselde. Hieruit concluderen we dat zowel Karim El Ahmadi als Sekou Cissé ten tijde van aantrekken voor een aanzienlijk deel anders gefinancierd zijn. Naar wij vrezen tegen nog ongunstigere voorwaarden als in het nieuwe FIF waar uiteindelijk beide spelers volledig inclusief eerste jaarsalaris en tekengelden worden opgenomen. Maar is het nieuwe FIF, welke pas vol begon te stromen ná de zojuist besproken omzetting, dan daarmee niet een verkapte herfinanciering van nog ongunstigere leningen? En heeft men middels deze truc en passant kans gezien nog even snel voor de indeling in categorie 1, Sekou Cissé binnen te halen? De antwoorden laten zich raden. Hoezo wanbeleid?

Maart 2010 bedraagt het geïnvesteerde bedrag in het FIF 12,3 miljoen euro. Gezien de toen al, volledig ingestorte transfermarkt en het feit dat zowel El Ahmadi als Cisse (beiden goed voor circa 80% van het totale bedrag in het FIF) ondermaats presteren, bestaat er een reële kans dat inzake het FIF uitgegaan dient te worden van een worst case scenario. In dit geval dient, verspreid over drie jaar en ingaand op het moment dat de laatste van de vier nog in het FIF zittende spelers is vertrokken, rekening te worden gehouden met een totale uitgave van 12,3 miljoen euro + circa 1 miljoen euro rente = 13,3 miljoen euro. Bovenop de huidige kasstromen is dit niet iets waar je heel vrolijk van wordt.

‘Gelukkig’ kunnen we stellen dat het FIF voor een gedeelte is omgezet in de Vrienden van Feyenoord. Een gedeelte, want bij monde van Pim Blokland en Dick van Well is te kennen gegeven dat het FIF voor een “aanzienlijk” deel nog bestaat omdat investeerders geen heil zagen in een overstap naar de VvF constructie.

Over vreemde omzettingen gesproken. Naast het FIF heeft Feyenoord ook nog altijd lopende trajecten in diverse spelers-pools. Een goed voorbeeld hiervan is Talentpool II welke werd gelanceerd op 2 juli 2007: Al snel na het opzetten van deze Talenpool II vertrok de ene na de andere speler (Slory, Schet, Lensky, Ekramy, Tiendalli en Greene) die in deze Talentpool was opgenomen zonder transfervergoeding uit De Kuip. In tegenstelling tot het FIF waren de Talentpools wel échte investeringen, het risico bestond immers dat alle spelers gratis zouden vertrekken uit De Kuip en daarmee de investering teniet was gedaan. Op 11 december 2008, ruim een maand na het vertrek van Chris Woerts, kondigt Feyenoord aan dat Leroy Fer, Jacob Lensky vervangt in Talentpool II. Opvallend want dit is enkel in het belang van investeerders. Feyenoord verliest hierdoor immers 25% van de transferrechten van een speler waarvan op dat moment al duidelijk is dat hij veel potentie heeft. Saillant detail: Mark Koevermans participeert naar eigen zeggen (!) vanaf het begin in diezelfde Talentpool II.

Onno Jacobs met zijn financiële trucjes en bedenksels zoals het FIF en de Talentpools heeft Feyenoord naar de rand van de afgrond geholpen. Het feit dat hij nog in functie is, zit hem niet in zijn expertise maar in het feit dat ze in het Maasgebouw allemaal de handen boven elkaars hoofd houden. Onno Jacobs is gedurende zijn functioneren altijd een volwaardig onderdeel van de directie geweest, en dus niet een of ander ‘simpel boekhoudertje’. In zijn functie was hij hoofdverantwoordelijk voor wat misschien wel had geleid tot het faillissement van Feyenoord. Zonder interventie van de Vrienden van Feyenoord was een faillissement immers angstvallig dichtbij gekomen.

Als betrokken supporters geloven wij niet dat Onno Jacobs in zijn functie gegroeid is, sterker nog, het opstaan van de VvF bewijst dat het tegendeel waar is. Onno Jacobs heeft niet geleerd van zijn eigen fouten en zet keer op keer het voortbestaan en de continuïteit van de organisatie, onze club, op het spel om allerlei belangen te dienen behalve die van Feyenoord. Wij vinden om deze reden en alle voorgaande bewijslast dat Onno Jacobs onze club het beste kan dienen wanneer hij zijn functie per direct neer zal leggen. Dat gezegd kunnen we u ook melden dat Dick van Well en Pim Blokland dit in januari al hebben voorgesteld bij de heer Jacobs. Hij zou dit seizoen af mogen maken om lopende zaken af te ronden en één heel jaarsalaris (In 2010 ruim € 200.000) meekrijgen. Onno Jacobs heeft dit voorstel geweigerd, niet uit clubbelang maar uit eigenbelang.