Feyenoord: Hoor- en wederhoor? (III)

Zoals in voorgaande publicaties gemeld heeft er op 14 april jl een gesprek plaatsgevonden tussen de Varkenoordgroep en een delegatie van de club, waarin zowel directie, Raad van Commissarissen als de Vrienden van Feyenoord vertegenwoordig waren. Dit eerste gesprek na het staken van het overleg in januari 2011 vond plaats op initiatief van de Varkenoordgroep. Alvorens naar buiten te treden wilde de Varkenoordgroep namelijk eerst hoor en wederhoor toepassen.

Leidraad bij dit gesprek was de brief, zoals onderstaand afgedrukt. De vetgedrukte woorden in de brief vormden links naar bijlagen met daarin inhoudelijke onderbouwingen. De delegatie van Feyenoord gaf aan dat zowel in de brief als in de bijlagen vele waarheden, maar ook enkele onjuistheden stonden. Met name om deze onjuistheden te bespreken, werd tegen het einde van het gesprek afgesproken snel voor een vervolggesprek bijeen te komen. Waarom dit gesprek er nooit is gekomen, is in de eerste twee delen van ‘Feyenoord: Hoor en wederhoor?’ te lezen. Helaas.

Onderstaand de kale brief. De bijlagen (vetgedrukte woorden) met daarin de inhoudelijke onderbouwingen, zullen wij de komende tijd gefaseerd naar buiten brengen.

Geachte heren Blokland en Koevermans,

Op donderdag 27 januari 2011 zagen wij ons als Varkenoordgroep helaas genoodzaakt het overleg met Feyenoord te beëindigen. Dit naar aanleiding van uw besluit om -ondanks eerdere toezeggingen- de door ons ingebrachte en weloverwogen verbeterpunten allen af te wijzen. Met name ook de wijze waarop u heeft gemeend dit richting de Varkenoordgroep te moeten communiceren, verdient alles behalve de schoonheidsprijs.

Het beëindigen van de gesprekken hebben wij, na dit eerst aan u beiden kenbaar gemaakt te hebben, nog diezelfde avond via diverse websites aan het Legioen gecommuniceerd. Deze boodschap riep vanzelfsprekend vele vragen op onder supporters. De vraag waarom het overleg werd beëindigd, hebben wij eveneens nog diezelfde avond via diverse websites beantwoord. Achterkamertjespolitiek is immers niet aan ons besteed.

Wat ons op dat moment nog wel te ver ging, was het toelichten van de ingebrachte verbeterpunten. Uit clubbelang. Immers: de bewijzen van jarenlang en nog immer voortdurend wanbeleid die wij in de loop der tijd verzameld hebben, had op zijn minst tot een storm van verontwaardiging geleid. Daar Feyenoord op dat moment ook op sportief vlak in zeer zwaar weer verkeerde, hebben wij besloten met de beloofde openheid en transparantie te wachten tot Feyenoord op sportief vlak veilig zou zijn. Uit clubbelang. Dat moment is nu dus aangebroken.

Middels deze brief, die wij in het kader van hoor en wederhoor eerst aan u beiden presenteren en vervolgens aan de gehele achterban, willen wij uit de doeken doen hoe wij tot de ingebrachte verbeterpunten zijn gekomen en waarom wij eind januari 2011 besloten de gesprekken te beëindigen.

Een reconstructie:

Door jarenlang financieel en organisatorisch wanbeleid, naderde Feyenoord wederom de rand van de (financiële) afgrond. De club kwam met de rug tegen de muur te staan en moest dus wel akkoord gaan met het voorstel van de Vrienden van Feyenoord om het door deze investeerders aan de club geleende geld om te zetten in aandelen. Zo kwam de op 28 oktober gepresenteerde kapitaalinjectie tot stand. Overigens werd op de persconferentie gesproken over een kapitaalinjectie van 17 miljoen euro, terwijl in het jaarverslag over boekjaar 2009-2010 bij ‘gebeurtenissen na balansdatum’ gesproken wordt over 15,1 miljoen euro.

Op uitdrukkelijk verzoek van de Vrienden van Feyenoord heeft de Varkenoordgroep meermaals de rust weten te bewaren, zoals na afloop van de schandalige nederlaag in Eindhoven en na afloop van de dramatische thuiswedstrijd tegen De Graafschap. De Voetbaleenheid van de politie Rotterdam-Rijnmond heeft onze rol hierin bevestigd en heeft bij u herhaaldelijk aangegeven dat u ons daar zeer dankbaar voor mag zijn.

Die rust hebben wij bewaard voor Feyenoord. Onze club. Inmiddels is het ons duidelijk waarom deze rust voor de Vrienden van Feyenoord zo belangrijk was. Idem wat betreft de panische angst van Mark Koevermans dat een en ander voortijdig zou uitlekken. In de overeenkomst tussen Feyenoord en de Vrienden van Feyenoord is immers in de artikelen 2 (paragraaf 2.1) en 16 (paragraaf 16.1) opgenomen dat als het gestelde doel van 15 miljoen euro niet vóór 31 oktober 2010 zou zijn bereikt, de overeenkomst ontbonden zou worden. Dit had het einde van Feyenoord betekend. Of zoals Mark Koevermans het in een eerder stadium verwoordde: “zonder de investeerders gaat Feyenoord failliet”. Hiermede het wanbeleid impliciet toegevend!

We maken een kleine sprong in de tijd: op vrijdag 3 december wordt de actie Supporters steunen Feyenoord gepresenteerd. Een actie die grotendeels is ontworpen door twee supporters die reeds sinds juli 2010 met twee (op dat moment nog toekomstige) participanten van de Vrienden van Feyenoord in gesprek waren en in talloze gesprekken en e-mails onder meer hebben aangegeven hoe geld kon worden gegenereerd, hoe beleidsmatige verbeteringen konden worden gerealiseerd en met name ook hoe de band met het Legioen aangetrokken kon worden. De weloverwogen verbeterpunten die na de dramatische thuiswedstrijd tegen De Graafschap door de Varkenoordgroep wederom op tafel zijn gelegd, waren dus absoluut niet nieuw voor u beiden. Tijdens gesprekken in 2010 is dit al regelmatig met de twee toekomstige participanten van de Vrienden van Feyenoord gecommuniceerd.

De slechte wijze waarop de actie ‘Supporters steunen Feyenoord’ is gelanceerd en gepresenteerd -onder andere het optreden van de heer Blokland bij De Wereld Draait Door- en het grote wantrouwen omtrent het beheer van het geld door de directie van Feyenoord zijn bij een groot deel van het Legioen redenen waarom tot op de dag van vandaag -ondanks het bereiken van het miljoen- nog immer vele supporters niet hebben gestort. Het door een supporter naar voren gebrachte idee van een speciaal spelersshirt en de veiling hiervan is echter wel een doorslaand succes gebleken. De wijze waarop de club vervolgens omgaat met supporters en een oud-speler die een shirt hebben weten te bemachtigen is wederom een bevestiging van het bij Feyenoord alom aanwezige amateurisme.

Koud in het nieuwe jaar krijgen alle Feyenoorders vervolgens een verschrikkelijke klap te verwerken met het overlijden van Mister Feyenoord, Coen Moulijn. De wijze waarop supporters Coen op het voorplein, rond Sparta – Feyenoord en tijdens zijn uitvaart de laatste eer bewezen, was meer dan indrukwekkend. In tegenstelling tot de opstelling van zowel spelers als directie na de nieuwjaarsreceptie diezelfde week. Ondanks een vriendelijk verzoek vanuit enkele op de nieuwjaarsreceptie aanwezige supporters om acte de presence te geven bij de herdenking die dezelfde avond op het voorplein zou volgen, liet de selectie het in zijn geheel afweten en presteerde de directie het om te laat te verschijnen en kritiek hierop nota bene quasi grappig te pareren met de vraag ‘of we niet even hadden kunnen wachten’.

Ook op sportief vlak begint 2011 dramatisch. Na de tweede nederlaag –thuis tegen De Graafschap- in de eerste twee competitiewedstrijden van 2011 lijkt de bom te barsten. Honderden supporters verzamelen zich voor het Maasgebouw. Een afvaardiging van de Varkenoordgroep weet in samenwerking met de Voetbaleenheid ternauwernood te voorkomen dat het Maasgebouw letterlijk wordt bestormd. De Mobiele Eenheid wordt echter in overleg weggestuurd om verdere escalatie te voorkomen en de verzamelde en woedende supporters wordt verteld dat hun onvrede nog diezelfde avond door een afvaardiging van de Varkenoordgroep zal worden overgebracht aan vertegenwoordigers van Feyenoord en de Vrienden van Feyenoord.

Waar geen van de directieleden of Vrienden van Feyenoord de moeite neemt om de verzamelde supporters buiten tekst en uitleg te geven, wordt good-old Gerard Meijer weer naar buiten gestuurd om de gemoederen te bedaren. Exemplarisch voor de afstand tussen de leiding van Feyenoord en het hondstrouwe Legioen.

Na de belofte aan de verzamelde supporters de gemeenschappelijke onvrede -en met name het vurig gewenste vertrek van financieel directeur Onno Jacobs en president commissaris Dick van Well- over te brengen, volgt een overleg dat tot in de kleine uurtjes zal duren. Naast een vertegenwoordiging van de Varkenoordgroep (lees: supporters uit alle lagen van het Legioen) en de Voetbaleenheid nemen Pim Blokland (woordvoerder Vrienden van Feyenoord en lid van de Raad van Commissarissen) en Mark Koevermans (directielid) plaats aan tafel. In een bij vlagen emotioneel betoog wordt de vertegenwoordiging van Feyenoord en de Vrienden van Feyenoord andermaal te kennen gegeven wat er onder het Legioen leeft. Een aantal verbeterpunten wordt op tafel gelegd waarbij de twee voornaamste verzoeken overeen komen met hetgeen de honderden supporters die zich kort daarvoor bij het Maasgebouw verzamelden eisten: het vertrek van Onno Jacobs en Dick van Well.

Pim Blokland belooft dat in de loop van de week een vervolggesprek zal plaats vinden en zowel supporters als Feyenoord de volgende dag met een -door supporters geschreven- gezamenlijk statement gelijktijdig naar buiten zullen treden. En zo geschiedt. Ware het niet dat Feyenoord niet op het afgesproken tijdstip, maar als enige pas na drie kwartier het afgesproken en identieke bericht plaatst.

Op woensdag 26 januari 2011 heeft het toegezegde vervolggesprek plaats. Hoewel de heren Blokland en Koevermans aanvankelijk aangeven de verzoeken om zowel Onno Jacobs als Dick van Well op non-actief te stellen intern bespreekbaar te maken, vragen zij die avond 24 uur bedenktijd.

Met de hoop eindelijk schoon schip te kunnen maken en te kunnen bouwen aan de wederopstanding van Feyenoord wachten de supporters de volgende avond in spanning op het verlossende telefoontje. Tevergeefs. De verzoeken worden plots resoluut van tafel geveegd. De eerdere toezeggingen zijn plots niets meer waard.

Dat Feyenoord in het openbaar afstand heeft genomen van de vruchten van maandenlang constructief overleg was een mes in onze rug. Met name de uitlating van de heer Gudde -“we zwichten niet voor bedreigingen“- was niet alleen suggestief, maar bovenal beneden alle peil. Ook de opmerkingen van de heer Blokland inzake het feit dat “supporters niet het beleid bepalen” zijn in het verkeerde keelgat geschoten. Niet alleen omdat wij het beleid niet wíllen bepalen, maar vooral omdat de heer Blokland in de avond van 26 januari 2011 heeft toegezegd het ontslag van de heer Jacobs (één van de weloverwogen punten) intern bespreekbaar te maken. Ergo: de heer Blokland heeft samen met de heer Koevermans persoonlijk aan Jacobs gevraagd zijn positie te overwegen! Het had hem gesierd als hij dit ook naar buiten had gebracht.

Na onze communicatie richting het Legioen, zoals beschreven in de tweede en derde alinea van deze brief, zijn wij nog eenmaal naar buiten getreden: ‘Zodra de club op sportief vlak eenmaal in rustiger vaarwater is beland, wordt naar buiten getreden over de motivatie voor het staken van de gesprekken. Zo lang we echter nog niet veilig zijn, wordt de rust bewaard. Voor Feyenoord.’

Dat moment is nu bereikt. Bij deze brief vindt u in de bijlagen de inhoudelijke onderbouwing van de diverse verbeterpunten. Wij zijn van mening dat elke Feyenoorder recht heeft op de waarheid en zullen dus ook met deze informatie naar buiten treden.

Met vriendelijke groet,

De Varkenoordgroep

Eerder gepubliceerde delen:
Deel 1: http://www.fr12.nl/nieuws/14486-feyenoord--hoor-en-wederhoor-.html
Deel 2: http://www.fr12.nl/nieuws/14492-feyenoord--hoor-en-wederhoor---ii-.html