Feyenoord: Hoor- en wederhoor?

Net als je denkt dat de ‘bonus’-kwestie tussen RTV Rijnmond en Feyenoord is afgehandeld, komt de ‘benadeelde’ vandaag in het Algemeen Dagblad met een mooie nieuwe kruiwagen vol oude modder aanzetten. Uiteraard volledig in de welbekende FeyeNoord-Korea Stijl niets nieuws melden, enkel reageren en daarbij en passant nog iets benadrukken waarvan ze zelf reeds van mening waren dat het ontkracht was.

Om het geheugen even op te frissen: RTV Rijnmond publiceerde een artikel over de graaicultuur bij een club in nood. Feyenoord (lees: Dick van Well) reageerde als door een adder gebeten. Naar eigen zeggen was de berichtgeving van Rijnmond hoogst tendentieus en bovendien feitelijk onjuist. Feyenoord dreigde eerst met juridische stappen, maar omdat ze waarschijnlijk toch niet zo’n sterke zaak hadden, wendde de club zich uiteindelijk tot de Raad voor de Journalistiek. Kortom: daar hoort Rijnmond nooit meer wat van. En dus besluit Feyenoord om zowel RTV Rijnmond als Feyenoord-watcher Jan Dirk Stouten helemaal KAPOT te maken.

* Geen interviews meer.
* Geen beelden uit De Kuip meer.
* Geen wedstrijdflarden meer.
* Geen Feyenoord TV meer.
* Geen Rijmond Sport radio meer…

Het censureren van supporters begint de club blijkbaar te vervelen en dus gaat men doodleuk over op het censureren van de onafhankelijke (?) media. Hoor en wederhoor noemt men dat dan. Dat betekent dat media hun onafhankelijke stukken door afhankelijke partijen laat censureren om dit vervolgens voor waarheid door te laten gaan aan u, de lezer.

Afijn, hoor en wederhoor dus. De club pretendeert dit altijd zo hoog in het vaandel te hebben staan. Echter legt men dit enkel aan anderen op, zo leert de praktijk; op donderdag 22 januari 2011 gaven supporters de gesprekken met de club en de investeerders op, op dat moment beloofde de zogenaamde Varkenoordgroep naar buiten te treden op het moment dat de club veilig zou zijn. In het belang van Feyenoord. Als er al een tijd geschikt is om open kaart te gaan spelen dan is die tijd nu dus gekomen. Feyenoord is veilig en heeft nog immer een geringe kans op play-offs, dus het seizoen is realistisch gezien zo goed als voorbij. Kortom: tijd voor hoor en wederhoor.

Op donderdagavond 14 april zaten supporters voor het eerst sinds januari weer om tafel met de directie, RvC en VvF om op ons initiatief eerst hoor en wederhoor toe te passen alvorens naar buiten te treden. Helaas kende het gesprek slechts een beperkte tijdsduur en dus vroegen we -overigens ook op aandringen van de club zelf!- direct een tweede gesprek aan om de rest te ‘hoor en wederhoren’, en dat gesprek vroegen we nog een keer aan, en nog een keer, en nog een keer, en nog een keer.

De eerste deadline om op onze uitnodiging te reageren, werd door een directielid niet gehaald omdat hij twee dagen niet in het stadion was geweest en dus niet in staat was zijn e-mail te lezen en hierop te reageren. Erg vreemd en amateuristisch in een tijd van webmail en altijd en overal online kunnen zijn. Op dat moment -de deadline dus reeds gepasseerd- zei het directielid toe dinsdag jongstleden de agenda’s naast elkaar te leggen en op de uitnodiging te reageren. Inmiddels zijn we weer enkele dagen verder, maar nog immer geen teken van leven. Zelfs geen afwijzing. Pure minachting richting Feyenoords hondstrouwe achterban. Immers: diezelfde achterban heeft recht op de waarheid.

Feyenoord heeft, zo lijkt het, geen enkele interesse in de hoor en wederhoor die zij zelf zo belangrijk achten. Niet reageren op telefoontjes en ingesproken voicemails, niet reageren op e-mails. Minachting! Om met de woorden van Raymond Salomon uit het AD van vandaag af te sluiten: ‘En zo zijn er nog veel meer van dit soort dingen gebeurd de laatste maanden’.

Morgen meer…