Fer: 'Op een leeftijd gekomen dat ik keuzes moet maken'

Hij leefde een zorgeloos leven, tot hij met Feyenoord meer verloor dan won, zwaar geblesseerd raakte en op de bank terechtkwam. Binnenkort moet hij beslissen over zijn toekomst. Het zijn moeilijke tijden voor de 21-jarige Fer. De vroegere flierefluiter piekert zich suf. Hieronder enkele quotes uit het interview dat Voetbal International eerder deze week afnam. De rest van de dialoog valt te lezen in de papieren versie van het weekblad.

Vind jij dat Feyenoord in zijn sterkste opstelling speelt?
'Persoonlijk vind ik van niet, dat lijkt me logisch. In de sterkste opstelling van Feyenoord hoor ik te staan, al zal iedere speler dat misschien wel van zichzelf zeggen.

Je plek op de bank heeft invloed op je beslissing?
'Op alles, op hoe ik mij voel, op mijn toekomst. Ik wil niemand onder druk zetten, alleen wil ik wél spelen.'

Jij bent toch een veel te aardige jongen om dit te gebruiken als pressiemiddel?
'Inderdaad, maar het gaat wel om mijn toekomst. Weet je, vroeger dacht ik bij wijze van spreken nooit ergens over na. Ik leefde mijn leven en alles liep op rolletjes. Nu is dat niet zo. Ik twijfel, aan alles eigenlijk. Moeilijke tijden. Ik ben altijd vrolijk, heb het altijd naar mijn zin, maar ik zit steeds vaker thuis zó stil op de bank dat m'n vriendin aan me vraagt of er iets aan de hand is. Zij is dat ook niet van me gewend. Ik ben nu op een leeftijd gekomen dat ik keuzes moet maken. Nooit leuk, maar het hoort wel bij het leven.'

Waar begon de negatieve spiraal volgens jou?
'In de competitie. Ik hoopte het zelfvertrouwen van mijn uitverkiezing voor Oranje te vertalen naar goede prestaties bij Feyenoord, maar het liep van geen kant. Laat ik het maar ronduit zeggen: het was gewoon kut. Niets lukte, het liep niet zo als het zou moeten lopen. We kwamen terecht in een negatieve spiraal, waar we maar niet uitkwamen.'

Ooit nagedacht over de oorzaak?
'Ik vind dat we in die periode niet goed trainden. Veel te slap allemaal. Dat gaat nu al beter en je ziet dat we meer wedstrijden zijn gaan winnen, al kan en moet het nog steeds beter. Vóór de winterstop heb ik me voor het eerst als speler van Feyenoord machteloos gevoeld. Uit bij NEC, De Graafschap, noem maar op. Clubs waartegen je als Feyenoord eigenlijk altijd moet winnen, lieten ons volkomen kansloos. Iedere tegengoal brak ons. Hoe dat kan? Drie jaar terug onder Gertjan Verbeek hadden we ook een moeilijke periode, maar toen hadden wij als jonge spelers het geluk dat alleen de oudere jongens - hoe onterecht ook - kritiek kregen. Ik was toen bezig aan mijn eerste volledige seizoen in Feyenoord 1. De jonge jongens konden geen kwaad doen, maar nu ben ik een soort van routinier. Nu kwam alle kritiek bij ons terecht. Uit tegen PSV volgde de totale vernedering: 10-0. Dat raak je nooit meer kwijt. Ik denk dat niemand anders in de Eredivisie ooit met die cijfers heeft verloren.'

Wat is de reden geweest dat jullie opeens wél punten gingen pakken?
'Ik denk de komst van Ryo Miyaichi. Hij deed voor het eerst mee tegen Heracles Almelo en die wedstrijd wonnen we met 2-1. Daarna hebben we nog vier keer gewonnen of gelijkgespeeld. Ik zag tijdens de training al dat Ryo zo goed was, maar dat zag ik ook bij Fedor Smolov, die kan ook geweldig voetballen. Grootste verschil is de drive. Ryo heeft een goede mentaliteit, Smolov was een prachtige speler, maar miste de felheid.'