Ingezonden: Mailtje aan Hennie van Schaik

Hallo Meneer van Schaik, Normaal gesproken begin ik een brief altijd met beste of geachte, maar in dit geval laat ik dat alvast achterwege, het zet tenslotte lekker de toon want zo geacht of best is het allemaal niet meer vandaag de dag. Ik mail u naar aanleiding van het excellente media optreden dat u vandaag de dag (maandag 26 april) ten deel valt. U was gisteren, zo schrijven diverse media waaronder sensatiekrant “AD”, op het Stadhuisplein te Rotterdam. Aldaar was ene grote groep voetballiefhebbers samen gekomen om onder het genot van een zonnetje en een drankje samen te kijken naar de verneukte bekerfinale: Ajax - Feyenoord.

“Samen” is daarin vooral het sleutelwoord, want voetbal hoor je samen te kijken, met vrienden en bekenden, zo ook gisteren waar ik mij ook bevond op het stadhuisplein, specifieker: op het terras van eet en drinkgelegenheid; ‘t Fust.

Een korte notitie: voordat ik daar aangekomen was, mocht ik al een kleine 5 keer (waarvan ik weet) op de foto (politie die mij specifiek op de foto zette) en werd mijn ID gecontroleerd omdat ik een Feyenoordshirt droeg en daarmee volgens (de overigens op dat moment relaxte ME’er) tot de risicogroep behoor. Gelukkig werden alle mensen met een Albert Heijn tas ook aangehouden en gecontroleerd op een ID, want zo bleek: “ook iedereen die bij Albert Heijn winkelt brengen we vanaf nu in kaart, ze kunnen tenslotte binnen nu en 100 jaar wel eens wat pikken uit de winkel”.

Enfin, ik was dus op het terrein van het Fust, zet maar waar volgens dezelfde sensatiekranten “alles los” ging en daarom de ME ingreep, ik kan u vertellen dat het enige wat “los” ging de plastic bekers uit de handen toen de ME spontaan uit de kelder kwam denderen en iedereen in de rug naar buiten sloeg. Gelukkig was hier alle aanleiding voor want er werden antisemitische liederen gezongen als: “Hand in Hand, Kameraden”, en “Mijn Feyenoord”. Ik neem aan dat u inmiddels al gestopt bent met het lezen van deze email, waarschijnlijk al na de eerste zin. Politici hebben tenslotte allemaal boter op hun hoofd in dit land, en contact met de burgers hebben ze liever niet, desalniettemin geef ik u ook nog even een opsomming van wat IK wél heb waargenomen gisteren op het stadhuisplein (in chronologische volgorde):

Ik bevond mij op het toilet van het Fust (u denkt nu uiteraard om te snuiven, maar helaas gewoon om een sanitaire stop te plegen). Toen ineens zo’n 15 ME’ers uit de riolering kwamen gekropen en via de trap naar boven gingen. Ze liepen voor me en maakten hardhandig “een doorgang”, de stoelen en mensen werden in het rond geschopt door deze 15 personages.

Notitie: Ik zal niet ontkennen dat er in de “voetbalwereld” geen drugs gebruikt wordt, de afgelopen 7 jaar heb ik bijna geen wedstrijd gemist en ben zodoende regelmatig met grootverbruikers in aanraking geweest. Ik herken de symptomen van iemand die -zoals ik dat mooi noem- doorgesnoven is… ik raad u aan om eens een potje urine af te tappen van de moderne ridders want ze stonden zo strak als de kabels van de Erasmusbrug.

Toen de heren zich eenmaal naar buiten hadden geslagen werd er op het terras uiteraard ook even ruimte gemaakt, en nu gaat het pas echt boeiend worden. Twee kinderen van, ik schat 14 jaar oud werden door een ME’er met zijn schild over een stoel geworpen, om er vervolgens dreigend met een knuppel achteraan te zwaaien.

Links en rechts op het terras zaten ook normale mensen (om in termen te blijven die jullie hanteren: “Buiten de doelgroep vallende mensen“) die genoten van de sfeer die de voetbalsupporters tot dusver hadden gecreëerd op het terrein. De sfeer die de ME echter aan het creëren was genoten ze minder van, een tafel waaraan een aantal studentes zaten werd leeg-geslagen alsof het een bevrijding betrof van een gijzeling. Gelukkig hadden de ME’ers hier veel spijt van, zo strak als een snaar waren er achter de maskers flinke grijnzende tronies te zien.

Terwijl buiten het terras vakkundig ontruimt werd, was het binnen inmiddels hysterisch, een zwangere vrouw liep huilend in het rond. En bij het raam stond een meisje met tranen in de ogen want aan de andere kant van het raam kreeg haar vriend enkele vakkundige klappen op het hoofd. Dat zal een geweldig romantische date geweest zijn… eentje om nooit te vergeten!

De mooiste bewaar ik als laatste, in de verte ontwaarde ik een vrouw, met kinderwagen, die bevond zich net als u ook op het stadhuisplein. Een ME’er vroeg haar haast te maken (ongetwijfeld iets in de trend van: doorlopen k*nkerhoer, want op het terras van ’t Fust was de taal niet veel beter die uit de monden van de doorgesnoven ME’ers kwam.)… zonder op een reactie te wachten kreeg de vrouw een tweetal klappen op de rug (!!) en werd haar kinderwagen uit de handen getrokken terwijl ze het terrein afgejaagd werd. De kinderwagen met daarin de baby bleef achter de linies staan, als een gewonde soldaat.

Dit was een korte opsomming van mijn ervaringen van gisteren, al schieten woorden tekort voor de gewelddadige manier van optreden die mij deed denken aan familieverhalen over nazi’s en de Stasi uit vergane tijden. Ik had me voorgenomen om er maar geen aandacht aan te geven, aangezien negatieve aandacht in dit land beloond wordt met telefoontaps en mogelijk klopt er nog wel een dappere agent op mijn deur naar aanleiding van dit mailtje. Toch wijk ik af van mijn protocol want zoals ik en u weten, was u ook op het stadhuisplein, en volgens de sensatiekranten had u ook een mening over bovenstaande feiten:

Raadslid Hennie van Schaik van Leefbaar Rotterdam kwam zondag zelf een kijkje nemen op het Stadhuisplein. Het zero tolerance-beleid van de politie stemde hem juist tevreden.

Nu vraag ik mij daadwerkelijk af; bent u wel capabel met betrekking tot sociale omgang en contacten, geschikt om enige vorm van publieke functie te vervullen?

Want als de situatie zoals die zich gisteren voordeed in Rotterdam u tevreden stemde dan raad ik u aan uzelf te laten onderzoeken bij een psychiater. Wat zich gisteren allemaal voordeed was buiten alle proporties en mag NOOIT maar dan ook NOOIT een politicus tevreden stellen, of vind u het wel normaal om kinderen, jonge vrouwen en vrouwen met kinderwagens in elkaar te slaan omdat ze zogenaamd “antisemitische” leuzen aan het scanderen waren?

Ik hoop dat u van uw troon komt naar aanleiding van deze mail, dat uw gedachten weer een weg terugvinden naar de realiteit van het dagelijks bestaan, dat u uw functie zal vervullen zoals een politicus dat behoort te doen: een waslijst met vragen stellen over de bizarre kosten en maatregelen die 25 april te Rotterdam met zich meebrachten, en als laatste minimaal ontslag van de tientallen relgeile ME’ers die op basis van zelfverzonnen feiten ordehandhaving uitvoerde op een manier waar de Taliban jaloers op zou zijn.

Ik groet u en verwacht openlijke excuses via de media over uw opmerking.

Een Feyenoorder