Geheel onverwacht werd er een oefenwedstrijd tegen Fenerbahce ingelast. Dit is een unieke kans om te laten zien waar wij staan.
En aangezien wij als motto "waar Feyenoord is zijn wij" hebben reizen wij af naar Istanboel
Zowel aan de Europese als aan de Aziatische kant van Istanboel draait alles om voetbal. Er zijn maar weinig steden buiten Rotterdam waar supporters met zoveel passie het voetbal beleven.
Istanboel heeft ruim 15.000.000 inwoners en een zeer groot aantal vluchtelingen.
De temperatuur is hier net als in Nederland en dus was het voor ons en voor de spelers dit keer geen probleem om ons aan te passen.
Het vakantie seizoen is inmiddels aangebroken en dat was te merken in de overvolle binnenstad.
Van het vliegveld Ataturk naar de oude binnenstad is het ongeveer 40 minuten met metro en tram voor een bedrag van slechts 1.20 euro.
De OV kaart is het niet alleen geldig voor bus, tram en metro, maar ook voor de veerboot waarmee je in 20 minuten de Aziatische kant van Istanboel bereikt.
Het kan natuurlijk sneller, maar dan betaal je wel de hoofdprijs.
Top geregeld dat openbaar vervoer.
Het laatste stuk naar het stadion (uitvak) is wat lastiger. Voor voetgangers is er niet echt een route naar het uitvak. Over de vangrail en langs drukke doorgaande wegen bereiken we eindelijk het uitvak van het Stadion.
De gele kanaries hebben als voetbalclub de meeste officiële prijzen van Turkije.
Het oude stadion is in de loop der jaren aangepast aan de wensen van de supporters. De capaciteit is verhoogd van 28.000 naar bijna 54.000 zitplaatsen, de zichtlijnen zijn behouden gebleven en de omzet is gigantisch gestegen.
Gewoon kaartverkoop aan het loket.
En een goed zicht vanuit het uitvak.
De nieuwe schatrijke president van de club wordt als een heilige ontvangen.
En ruim een uur voor aanvang schreeuwen de fans voor hun club.
De 12de man is hier echt geweldig
De speakers versterken het geluid van de fans naar ongekende hoogte.
En in het uitvak moeten wij het doen met 1 vlag, 5 seizoenkaarthouders en 16 verdwaalde toeristen waarvan nog steeds niet duidelijk is voor wie ze eigenlijk waren.
Dus van onze kant niet echt een heksenketel.
Maar op het veld is het gelukkig wel gewoon 11 tegen 11.
Fenerbahce: Volkan; Hasan Ali, Skrtel, Neustadter, Isla; Elif Elmas, Mehmet Topal, Baris; Valbuena, Giuliano, Alper Feyenoord: Bijlow; St Juste, Botteghin, Van der Heijden, Malacia; Wehrmann, Toornstra, Vilhena; Berghuis, Van Persie, Larsson
Van Persie trapt af .
Al snel bleek dat Fenerbahce dit niet als een oefenwedstrijd zag.
Met wat hulp van de scheidsrechter stonden we al snel op achterstand.
Voor ons was het niet echt genieten.
En het werd nog erger.
En daar zit je dan in een nagenoeg leeg uitvak tegen een 3-0 achterstand aan te kijken. Gelukkig stopt onze vast keeper Bijlow nog een strafschop, anders was het drama helemaal compleet.
Dit loopt goed af voor onze aanvoerder.
Het gaf de spelers even de tijd om wat te drinken.
Inmiddels was 20% van onze supporters in slaap gevallen.
Eindelijk rust....
Na rust was het enige vermaak voor ons het keiharde gezang van de turken die worden aangestuurd door een voorzanger.
Best indrukwekkend.
En als er dan geen uitvak is om te bestormen, dan zoek je gewoon onder je eigen supporters iemand die je ff een paar klappen kan geven..
In de laatste minuten gebeurt er toch nog een klein wonder met 3 doelpunten slepen wij toch nog een gelijkspel uit dit oefenduel. De turken zijn eindelijk stil en wij kunnen met opgeheven hoofd naar huis.
De laatste veerpont brengt ons weer naar de Europese kant van het schitterende Istanboel.
En na een zeer korte nachtrust weer op weg naar Rotterdam.
Hoe indrukwekkend het daar ook was er is nergens in Europa een stadion dat maar enigszins in de buurt komt van onze eigen STADION FEYENOORD. rooie en witte groeten vanuit Istanboel
Place comments
You are currently seeing only the comments you are notified about, if you want to see all comments from this post, click the button below.
Show all comments